Стены.- Комментарий: Московский патриархат в битве за умы украинских верующих

Журналист Сергей Руденко о том, кто и как пытается использовать прихожан Украинской православной церкви Московского патриархата - специально для.

Крестный ход в Киеве 27 июля

Самые худшие прогнозы относительно шествия прихожан Украинской православной церкви Московского патриархата (УПЦ МП) по улицам украинской столицы, к счастью, не сбылись. Cпецслужбам и полиции удалось не допустить провокаций в отношении участников крестного хода, начатого на востоке и западе страны, а завершившегося в Киеве 27 июля.

Информационная шумиха, которой сопровождалось это трехнедельное действо, мобилизовала прихожан Украинской православной церкви Киевского патриархата (УПЦ КП) на то, чтобы также выйти на улицы, пусть и на сутки позже - 28 июля, в день крещения Руси. Именно им было адресовано заявление Петра Порошенко о необходимости создания единой украинской православной церкви.

Свои и чужие

Крестный ход УПЦ МП в Украине восприняли не иначе как попытку Русской православной церкви (РПЦ) дестабилизировать ситуацию в стране. Сами организаторы шествия декларировали благородную цель - достичь мира в Украине.

Сергей Руденко

Правда, за ним они почему-то пошли не в Москву, имеющую непосредственное отношение к войне в Донбассе, и не в самопровозглашенные ЛНР и ДНР, а в Киев. Вероятно, их задачей было в очередной раз продемонстрировать, что ключ к решению конфликта на востоке страны находится именно в украинской столице, а все происходящее в последние два года в Украине - не что иное, как гражданская война.

Украинские спецслужбы не исключали, что одной из целей этого крестного хода была также попытка спровоцировать на кровопролитие прихожан УПЦ МП и правых радикалов. Как бы там ни было, благодаря СБУ и МВД этого удалось избежать. Бойни не случилось. Зато, похоже, именно во время этого шествия произошло окончательное разделение верующих на своих и чужих. По крайней мере, ни у кого не осталось иллюзий по поводу того, что УПЦ МП была и остается под контролем Русской православной церкви.

Московский патриархат в Украине не жалуют уже давно. Он сделал все, чтобы его в государстве воспринимали как пятую колонну. Наместники патриарха Кирилла демонстративно не признают участия России в войне в Донбассе, не почитают память погибших военных на востоке страны и регулярно отказываются отпевать украинских бойцов. Все это вызывает недоумение даже у самих прихожан.

С мыслью о единой церкви

Во времена Виктора Януковича "базовой" церковью для власти была именно УПЦ МП. Что, собственно, и не удивительно, учитывая, что представители бывшего режима позже массово сбежали в Россию. Нынешняя же власть демонстрирует свои симпатии к УПЦ КП. Так, Петр Порошенко проигнорировал шествие представителей Московского патриархата и появился на молебне прихожан Киевского патриархата, где говорил о необходимости создания в стране единой православной церкви. И было очевидно, на основе какой из церквей она может быть создана.

Конечно, путь к созданию единой Украинской поместной православной церкви - долгий и непростой. Для успешного его завершения нужны усилия не только УПЦ КП, а всего украинского общества. Страна, которая вынуждена с оружием в руках отстаивать свою независимость и территориальную целостность, заслуживает мира и межконфессионного согласия.В июне этого года Верховная Рада обратилась к Вселенскому патриарху с просьбой предоставить автокефалию православной церкви в Украине. Украинцам пообещали создать комиссию, которая рассмотрит этот вопрос. Наверняка, рано или поздно такое право страна действительно получит. Тогда Московскому патриархату придется довольствоваться статусом гостя на украинской земле.

Пятая колонна Путина?

С помощью крестного хода УПЦ МП попыталась продемонстрировать свою мощь. Одни утверждают, что в украинской столице было 20 тысяч "ходоков", другие говорят о 80 тысячах. В любом случае, мы стали свидетелями максимальной мобилизации приверженцев Московского патриархата в Украине. Шествие дало хотя бы приблизительно предоставление о количестве тех, кого нередко называют пятой колонной Путина. Именно с ними в будущем надо будет вести разговор о создании единой православной церкви в стране, если на то будет воля Вселенского патриархата.

На сегодняшний же день УПЦ МП была и остается верным союзником Москвы в Украине. Она пользуется поддержкой одного из центральных телеканалов страны и бывших соратников Януковича. Возможно, значительная часть ее прихожан - это политически пассивная, но все же преданная Русской православной церкви аудитория, которую Кремль в любой момент может привлечь к борьбе, будь то борьба "за мир", против "хунты" или с "фашистами". И пусть крест не может превратиться в кинжал, в руках людей, для которых церковь - лишь средство в борьбе за умы ее прихожан, он не менее опасен, чем любое другое оружие.

• 
  ЖИТОМИР: КАК ЖИВЕТ УКРАИНСКАЯ ПРОВИНЦИЯ

  Стены универмага как место для рекламы

  Житомирский универмаг в этом году празднует 55-летие. Здание давно не реконструировали: капители крошатся, а кое-где торчит проволока. На колоннах виднеются старые держатели для флагов. В советское время на фасаде вывешивали портреты лидеров компартии, а сейчас его активно используют как рекламную площадь.

Frankreich. Paris will französischen Islam

Der französische Premierminister will den ausländischen Einfluss auf Moscheen begrenzen. Frankreich brauche eine neue Beziehung zum Islam. Die Forderung kommt nach zahlreichen islamistischen Anschlägen der letzten Zeit.

Nach den letzten Anschlägen in Frankreich will der französische Premierminister Manuel Valls eine neue Zusammenarbeit zwischen dem Staat und den islamischen Institutionen im Land. In einem Interview mit der Zeitung "Le Monde" sprach sich Valls dafür aus, dass der Bau von Moscheen in Frankreich für eine gewisse Zeit nicht mehr aus dem Ausland finanziert werden solle.

"Wir brauchen eine grundlegende Neuordnung und müssen ein neues Verhältnis mit dem Islam Frankreichs erfinden", sagte Valls und betonte, dass Salafismus in Frankreich keinen Platz habe.

Zuletzt hatte der Angriff zweier mutmaßlicher Terroristen auf eine katholische Kirche in der Normandie das Land erschüttert. Ein Priester wurde dabei getötet. Seit Anfang 2015 gab es in Frankreich immer wieder islamistische Anschläge. Das führte zu vielen Diskussionen über die Rolle des Islams in Frankreich.

"Laizismus hat den Staat blind gemacht"

"Der Laizismus hat den Staat quasi blind gemacht", sagt die Frankreich-Expertin und bezieht sich damit auf Themen wie die Prävention von Radikalisierung. Frankreich habe erst jetzt angefangen, kritisch nachzufragen."Der französische Staat ist sozusagen jetzt erst aufgewacht", sagt Ronja Kempin, die für die Stiftung für Wissenschaft und Politik (SWP) die Lage in Frankreich analysiert. Es entspreche eigentlich nicht dem französischen Staatsverständnis, in religiöse Angelegenheiten einzugreifen. Das liege daran, so Kempin, dass Frankreich ein laizistischer Staat sei und es somit eine strikte Trennung von Kirche und Staat gebe.

Mittlerweile hat die Regierung im Anti-Terror-Kampf den "Aktionsplan gegen Radikalisierung und Terrorismus" entwickelt, der im Mai vorgestellt wurde. Damit stellt Frankreich in den nächsten zwei Jahren 40 Millionen Euro bereit, um unter anderem landesweit Zentren für die Wiedereingliederung radikalisierte Islamisten zu eröffnen.

Schwierig werde es aber auch dadurch, dass die Regierung den Anteil der Gläubigen im eigenen Land gar nicht genau kenne, so Kempin. Als laizistischer Staat erfasse Frankreich die Religionszugehörigkeit in keiner Statistik. Niemand wisse also genau, wie viele Leute wo in welchem Umfang aktiv seien.

Rund fünf Millionen Muslime sollen in Frankreich leben

Finanzierung aus Spenden

In Frankreich soll es über 2000 Moscheen geben. Die islamischen Gotteshäuser, aber auch christliche Kirchen finanzieren sich größtenteils über Spenden. Eine Kirchensteuer, wie es sie in Deutschland gibt, existiert in Frankreich nicht. Auch in anderen europäischen Ländern, wie beispielsweise Belgien, ist die Finanzierung von Moscheen intransparent.

Wie viele Moscheen wirklich aus dem Ausland finanziert werden, ist ebenfalls unklar. In einer Studie, die von der Stiftung für Wissenschaft und Politik 2010 in Berlin herausgegeben wurde, ist von rund 200 Moscheen zum damaligen Zeitpunkte die Rede, deren Bau mithilfe ausländischer Spender vorangehe.

Außerdem heißt es dort, dass die Finanzierung von Moscheen das Budget der muslimischen Organisationen aus Mitgliedsbeiträgen und Spenden übersteige und sie deshalb von ausländischen Geldern unter anderem aus Algerien, Marokko und Ägypten abhängig seien. In der SWP-Studie heißt es auch, dass sich der französische Staat nicht in die private Ausbildung von Religionslehrern einmischen wolle.

Doch nun forderte Premierminister Manuel Valls, dass Imame künftig in Frankreich ausgebildet werden sollten. Auch der Rektor der Großen Moschee von Paris, Dalil Boubakeur, sprach sich für mehr Aufmerksamkeit bei der Ausbildung muslimischer Geistlicher aus. Nach dem Anschlag auf eine Kirche in der Normandie hatte auch Boubakeur "gewisse Reformen in unseren Institutionen" gefordert.

Der US-amerikanische Politikwissenschaftler Jonathan Laurence machte in einem Artikel in der "Frankfurter Allgemeinen Zeitung" die europäische Politik mitverantwortlich für die Verbreitung von extremen religiösen Ideologien unter eingewanderten Muslimen. Laut Laurence hätten die Europäer Saudi-Arabien wegen dessen Ölreichtums in den 1970er- und 80er-Jahren erlaubt, in ihren Ländern Moscheen zu bauen und Imame zu finanzieren. Seiner Auffassung nach finanziert Saudi-Arabien in Frankreich immer noch 14 Imame jährlich.

Die Türkei. Bis wohin reicht Erdogans langer Arm?

Bekämpft mit allen Mitteln die Gülen-Bewegung. Präsident Erdogan fordert vom europäischen Ausland Unterstützung ein, durch Auslieferungen und "Überprüfungen" von Schulen. Doch da macht Europa nicht mit.

Für den türkischen Außenminister Mevlüt Cavusoglu, ist die Sache klar: "Deutschland muss die Richter und Staatsanwälte dieses Parallelstaates ausliefern". Damit meint er die Hizmet-Bewegung des islamischen Predigers Fethullah Gülen.

Zwar nennt Cavusoglu keine konkreten Namen. Doch um wen es sich wohl handelt, ist bekannt: Die beiden früheren türkischen Staatsanwälte Zekeriya Öz und Celal Kara. Beide flüchteten im August 2015 aus der Türkei, um sich einer Verhaftung zu entziehen.

Berlins Antwort an den türkischen Außenminister ist eindeutig: Mit uns nicht. Bislang ist noch nicht einmal bestätigt, dass sich die beiden Männer überhaupt in Deutschland befinden. Und selbst wenn dies zuträfe - einfach wäre eine Auslieferung für die Türkei nicht zu erreichen.

Hohe Hürden

Das Ersuchen müsste auf diplomatischem Weg gestellt werden, würde also im deutschen Außenministerium ankommen. Entsprechende Anträge für die beiden Staatsanwälte sind beim Auswärtigen Amt bereits eingegangen.

Jetzt kommt die Justiz ins Spiel, genauer gesagt der zuständige Staatsanwalt und das zuständige Gericht. Ausländische Staatsbürger müssen für eine Auslieferung nach deutschem Recht zu einer Haftstrafe verurteilt werden.

Der Vorsitzende des deutschen Richterbundes stellte jedoch schon klar: "Es bräuchte konkrete, belastbare Anhaltspunkte, dass türkische Staatsbürger, die sich in Deutschland aufhalten, in den Putschversuch in der Türkei verwickelt waren, damit eine Auslieferung in Betracht kommt."

Auch Bundeskanzlerin Merkel nahm Stellung zu der Frage nach Auslieferungen. Sie bezog sich zwar konkret auf die PKK, doch die Aussage Merkels dürfte auch für Gülen-Anhänger gelten: "Wir müssen den rechtsstaatlichen Prinzipien folgen." So scheiden etwa politische Straftaten von vornherein als Auslieferungsgrund aus. Bürger, die neben der türkischen auch die deutsche Staatsangehörigkeit haben, können laut Grundgesetz generell nicht in die Türkei abgeschoben werden.

Türkei fordert Überprüfungen von deutschen Schulen

Indoktriniert? Ankara verlangt die Überprüfung von Schulen in Deutschland

Doch mit der Forderungen nach Auslieferung endet es noch nicht. Die türkische Regierung will auch, dass Deutschland der Gülen-Bewegung nahestehende Schulen, Einrichtungen und Vereine einer "Überprüfung und Neubewertung" unterzieht.

Der grüne Ministerpräsident Winfried Kretschmann sagte dazu in der Frankfurter Allgemeinen Zeitung, er werde das "selbstverständlich nicht machen", er sei "in höchstem Maße befremdet". Zu einer Stuttgarter Schule, die nach Meinung der Türkei von Gülen "betrieben" würde, sagt Kretschmann: "Das ist eine deutsche Schule an der nach baden-württembergischen Bildungsplan unterrichtet wird und nicht nach dem von Herrn Gülen."

Der CDU-Innenpolitiker Wolfgang Bosbach sagte dazu, es sei völlig richtig, der Türkei hier Grenzen aufzuzeigen. Auch die Aufforderung, angeblich nach Deutschland geflohene Putschisten an die Türkei auszuliefern, müsse man zurückweisen. Die deutsche Justiz sei nicht "der verlängerte Arm von Erdogan".

"Säuberungsaktionen" auch auf dem Balkan

In ganz Europa sind Schulen und Vereine ins Visier der türkischen Regierung geraten. Die "Säuberungsaktion", wie Präsident Erdogan die tausenden Festnahmen nach dem vereitelten Putsch nennt, haben auch Bildungseinrichtungen in Südosteuropa zum Ziel. So erreichten mehrere südosteuropäische Länder schriftliche Anforderungen von türkischen Konsulaten oder Botschaften, "Gülen-Schulen" zu schließen.

Er soll laut Erdogan hinter allem stecken: Der Prediger Fethullah Gülen

Fethullah Gülen, der türkische Prediger im US-Exil und erklärter "Erzfeind" Erdogans, ist Initiator eines weltweiten privaten Schulnetzes, das über Spenden und Gebühren finanziert wird. Auf dem Balkan gelten sie als eine willkommene Alternative zum oft veralteten staatlichen Schulwesen. Oft können sie mit sehr guten Leistungen ihrer Schüler aufwarten.

Sowohl die Betreiber dieser Einrichtungen als auch die jeweiligen Bildungsministerien in den südosteuropäischen Ländern bestreiten jeglichen Vorwurf, in den Schulen würde "Missionsarbeit" geleistet. Die Schulen würden sich strikt an die gesetzlichen Vorgaben der Länder halten und seien nach staatlichen Lehrplänen ausgerichtet.

Türkische Vertretungen machen Druck

Das Vorgehen Ankaras sorgt in den betroffenen Staaten für Verunsicherung und Empörung. In Rumänien soll das türkische Konsulat mehrere Schulen sogar direkt zur Schließung ihrer Einrichtungen aufgefordert haben. Das rumänische Bildungsministerium weist solche Forderungen entschieden zurück und versicherte, die Schulen würden nicht geschlossen.

Auch aus Bulgarien gibt es ähnliche Berichte. Eltern und Schüler seien von Angehörigen der türkischen Botschaft massiv unter Druck gesetzt worden, sich nach anderen Schulen umzusehen, da eine Schließung ihrer alten Schule bevorstehe.

Türkische Forderungen erreichen auch Pristina

In Bosnien hat der türkische Botschafter Regierung und Eltern aufgerufen, gegen die Schulen vorzugehen, die er als "terroristische Organisationen" bezeichnete. In der mazedonischen Hauptstadt Skopje forderte der Verband der türkischen Minderheit die "Säuberung" des Landes von "Verrätern".

Hinzu kommen türkische Forderungen nach "Bestrafung" kritischer Journalisten. So haben beispielsweise die ironischen Kommentare des prominenten kosovarischen Journalisten Berat Buzhala zum Putsch in der Türkei zu einer heftigen Reaktion der türkischen Botschaft in Pristina geführt. Die kosovarische Regierung wurde aufgefordert, gerichtlich gegen Buzhala vorzugehen. Außenminister Enver Hoxhaj nannte diese Aufforderung "inakzeptabel" und "völlig überzogen".

Staatsanwälte, Schulen, Journalisten - die Versuche der türkischen Regierung, ihre innenpolitischen Auseinandersetzungen auch ins Ausland zu tragen, nehmen zu. Und während sich europäische Politiker gegen die Einmischung Erdogans wehren, fühlt sich der türkische Präsident missverstanden. Der Westen solle die Türkei für die Niederschlagung des Putsches loben, statt sich an die Seite der Putschisten zu stellen.

¿Se producirá este viernes o Sábado -última profecía- el fin del mundo?

Por si alguien no lo recuerda, un video viral augura un terrible apocalipsis que supuestamente debería ocurrir este viernes 29 de julio. ¿Deberíamos prepararnos para una muerte inminente?

La semana pasado un video, subido a YouTube por el canal End Times Prophecy, que se dedica a estudiar la Biblia, hizo mucho ruido. El clip, que ya ha sido reproducido por millones de usuarios, nos asegura que el apocalipsis vendrá y que será mucho más pronto de lo esperado: de hecho, está programado para este viernes del 29 de julio.

Ahora bien, ¿qué es lo que nos depara el último día según la lúgubre profecía? La grabación afirma que ese día los polos magnéticos de la Tierra se invertirán, provocando fuertes terremotos y un drástico cambio de temperatura, lo que hará imposible la vida en la Tierra. "La inversión polar hará que las estrellas corran por el cielo y el vacío creado por las oscilaciones de la Tierra empuje la atmósfera hasta el suelo, tratando de alcanzarla", señala el video.

Volver a reproducir vídeo

• 
  The world's first underwater suspended tunnel is planned in norway

  RT
• 
  Jamal Crawford Makes It Look EASY & Hits Game Winning Shot! Seattle Pro Am Week 3 Highlights!

  Kiaenzona.com
• 
  The Get Down - season 1 Tráiler

  Sensacine

CONFIGURACIÓN

Desactivado

HD

HQ

SD

LO

Desde el siglo XX, la velocidad del cambio de los polos ―que es por lo general un proceso lento y que dura miles de años― se ha acelerado. La NASA había anunciado que la misma se aceleraría aún más en el periodo entre el 14 de julio y el 19 de agosto, lo que parece ser la base para la nueva predicción. Asimismo, se informó que se está desarrollando el desplazamiento geográfico del Polo Norte, debido a que el deshielo de los glaciares del Ártico redistribuye el peso de los océanos de la Tierra.

Sin embargo, la NASA observa que ese cambio apenas será notado por nosotros. "Si bien las condiciones que causan las inversiones de polaridad no son completamente predecibles, no hay nada en los millones de años de registro geológico para sugerir que cualquiera de los escenarios del ultimo día, vinculados a la inversión de polos, deba tomarse en serio", explicó un portavoz de la agencia.

El portal Inquisitr recuerda que ese grupo ya había predicho el fin de mundo más de una vez, pero que fueron "consistentemente inexactos". Por ejemplo, según ellos, en mayo nuestro planeta debería haber colisionado con un asteroide, mientras que el presidente de EE.UU., Barack Obama, debería haber admitido ser un Anticristo, lo que hubiera marcado el comienzo de un fin total.

En este contexto, el rotativo observa que "la gente del End Times Prophecy se verá nuevamente decepcionada el 30 de julio. Como los polos solo se moverán alrededor de 176 metros ese día, no habrá una gran cantidad de "estrellas que corran" ni "oscilaciones de la Tierra'". 

Dos pipiolos como Pedro Sánchez y cicuta Rivera¿Cuántas votaciones necesitan para saber que son bazofia y perdedores?

Rajoy es un político de larga trayectoria y firme a la hora de decidir: Pedro Sánchez y Albert Rivera, pipiolos con mucha ambición de dinero y sin puta idea de gestión política, seguro, segurísimo que no le van a alterar sus ideas, En todo caso harán ellos el ridículo al que, a través del Rey,  han invitado a Rajoy. 

Después de evaluar consultas con el rey, Rajoy, ayer,  leyó un comunicado en el que manifestaba haber aceptado la propuesta de intentar su investidura, que previamente le había sido realizada por el jefe del Estado. De las muchas ideas que expresó el presidente en funciones ante los periodistas congregados para conocer su decisión una me parece especialmente relevante: que el tiempo de elecciones ya se ha terminado y que ahora toca el de darle forma a un Gobierno con arreglo a la voluntad expresada por el cuerpo electoral.

Aunque la idea, de puro evidente, podría parecer una obviedad, realmente no lo es si se tiene en cuenta el dato extravagante de que llevamos ya unos días hablando, como si tal cosa, de la posibilidad de convocar ¡por tercera vez en menos de un año! al cuerpo electoral. Tal forma de entender el resultado de la decisión que los españoles tomaron, primero en diciembre y luego en junio, responde a un delirio antidemocrático según el cual las elecciones se asemejarían a un casino y la investidura presidencial a apostar en la ruleta. ¿Que no me conviene el resultado de las elecciones? Pues nada, que haya otras. ¿Que sigue sin convencerme el de las nuevas? Muy sencillo: se bloquea cualquier posibilidad de elegir un presidente y nos ponemos con las terceras manos a la obra. ¿Y si lo que arrojan las terceras no me gusta? ? No es necesario que siga, claro está, pues resulta fácil imaginar cómo podría acabar un sistema político donde los partidos tuvieran en sus manos forzar unas nuevas elecciones, y otras, y otras más, hasta obtener el resultado deseado, por el sencillo procedimiento de impedir gobernar al ganador que no disponga de la única mayoría -la absoluta- contra la que no cabe veto alguno.

Los votantes arrojaron un veredicto el 20 de diciembre y lo confirmaron el 26 de junio con notable contundencia. A Sánchez y Rivera no les gustó el primero y decidieron que la bola girase de nuevo en la ruleta bloqueando, con un pacto tan infantil como inservible, cualquier posibilidad de elegir a un presidente. Como consecuencia de ese dislate, hubo que volver a las urnas y ahora parece que, por venganza, sectarismo, o ambas cosas, los líderes del PSOE y Ciudadanos están dispuestos a repetir la operación, pese a que ni uno ni otro tienen otra alternativa que ofrecer a su veto al ganador que obligar a volver a votar a treinta y cinco millones de españoles.

Pues bien, creo que ha llegado la hora de decir que su veto es un juego de ventaja absolutamente intolerable e indigno en personas que han sido elegidas por el pueblo para defender los intereses generales; que tras unas elecciones la alternativa a una mayoría de gobierno puede ser otra mayoría de gobierno, pero jamás forzar otros comicios; y que si Sánchez y Rivera, Rivera y Sánchez, impiden a Rajoy ser presidente sin otra perspectiva que la de que volvamos a votar habrán hecho un daño de incalculables consecuencias a nuestra democracia, que no puede estar en manos de los deseos de poder o de venganza de dos políticos sin el más elemental sentido del Estado.

Klaus Bachmann.- Polskie mity uchodźcze. Dla Niemców uchodźcy to nie terroryści.

Polskie mity uchodźcze. Dla Niemców uchodźcy to nie terroryści

Klaus Bachmann, profesor Uniwersytetu SWPS

 

A A A

5 września 2015 r. Tego dnia w poszukiwaniu azylu do Monachium przyjechały setki uchodźców (MICHAEL PROBST/AP)

W Polsce islam, uchodźcy i terroryzm tworzą skrót myślowy, który napędza potworny lęk przed wszystkim, co jest obce.

Zgodnie z utartą, powszechnie akceptowaną w Polsce interpretacją ostatnich wydarzeń we wrześniu 2015 r. niemiecka kanclerz Angela Merkel podjęła decyzję o "wpuszczeniu do Niemiec ok. miliona uchodźców z Bliskiego Wschodu" i w tym celu "szeroko otworzyła drzwi". Albo, jak niektórzy do dziś piszą, "zaprosiła ich."

Od tego czasu wielu Polaków (a szczególnie prorządowi publicyści i politycy rządowi) wciąż czeka na tę chwilę, gdy Niemcy zaczną żałować tej decyzji. Z kolei wielu komentatorów w Niemczech nie może się doczekać, kiedy to Polacy zaczną żałować, że rząd Beaty Szydło nie przyjął uchodźców i torpeduje unijną decyzję o relokacji.

Dla obu stron tego sporu mam przykre wiadomości: żalu nie widać po żadnej ze stron. W wyniku kampanii wyborczej, ksenofobicznego nastawienia części polskich mediów i polityki rządu pierwotnie przychylna przyjmowaniu uchodźców większość błyskawicznie zmieniła się w mniejszość.

***

Od października 2015 r. rośnie w Polsce liczba tych, którzy wiążą zamachy terrorystyczne z napływem uchodźców i z ulgą myślą o tym, że w Polsce prawie nie ma muzułmanów. Teraz w Polsce islam, uchodźcy i terroryzm tworzą skrót myślowy, który napędza potworny lęk przed wszystkim, co jest obce.

Warto zaznaczyć, że ten skrót myślowy jest nowy - spowodowany kampanią wyborczą.

W owych 14 latach, które minęły od 11 września 2001 r., w sondażach Polacy uchodzili za mniej islamofobicznych niż wiele społeczeństw zachodnioeuropejskich, a na islam patrzyli jak na każdą inną religię - neutralnie albo z sympatią. Niewielka mniejszość kojarzyła go z przemocą i terroryzmem, mimo kolejnych zamachów w Londynie, Madrycie i Paryżu.

***

Niemcy też niczego nie żałują, ale z dokładnie odwrotnego powodu: poza częścią (też nie całą) prawicowo-populistycznej Alternatywy dla Niemiec i pozaparlamentarnej skrajnej prawicy nikt nie łączy napływu uchodźców, rzekomego "otwarcia drzwi" przez Merkel i islamu z terroryzmem.

Tydzień temu wróciłem z niemieckiej prowincji, gdzie spotkałem ludzi, którzy angażują się w pomoc dla uchodźców i jednocześnie boją się zamachów, ale na pytania o związkach uchodźców z terroryzmem, które w Polsce nieustannie zadają mi dziennikarze, kręcili głową: "A co ma piernik do wiatraka?".

***

Ta olbrzymia rozbieżność między Polską i Niemcami ma kilka racjonalnych, historycznych i emocjonalnych powodów. Do tych racjonalnych należy w Polsce nieznany fakt, że przed 2015 r. corocznie opuszczało Niemcy ok. 800 tys. mieszkańców - wyjeżdżają do USA, Kanady, Australii, przenoszą się do ciepłych krajów UE. Do tego problemy demograficzne - niska dzietność kobiet, starzenie się społeczeństwa - są podobne do tych w Polsce.

To wszystko sprawia, że już nie tylko na wschodzie Niemiec całe regiony się wyludniają. Aby utrzymać status quo, Niemcy musiałyby co rok przyjmować ok. połowy miliona imigrantów. Gdyby Merkel rzeczywiście, jak głosi wieść gminna, "zaprosiła" milion uchodźców, toby zrobiła dobrze, ale i tak rozwiązałaby problem tylko na dwa lata.

Szkopuł w tym, że kiedy ona wykonywała te przyjazne gesty wobec uchodźców, to (według szacunków niemieckiego MSW) 800 tys. z nich już było w drodze do Niemiec. W rzeczywistości Merkel robiła po prostu dobrą minę do sytuacji, nad którą nie panowała i panować nie mogła.

Nikt bowiem nie otwierał niemieckich granic w 2015 r. - są otwarte od momentu wprowadzenia systemu Schengen na początku lat 90. Nie ma ani posterunków, ani policjantów, którzy mogliby je zamykać. Dawny Bundesgrenzschutz (niemiecka straż graniczna, teraz Bundespolizei) pracuje wewnątrz kraju, ochraniając dworce i lotniska, a dawni celnicy tropią narkotyki i pracujących na czarno.

Inni politycy, jak bawarski premier i szefowie AfD, woleli udawać, że powstrzymanie tej fali migracyjnej było możliwe. Merkel otwarcie przyznała, że jedyne, co państwo mogło zrobić, to po prostu przyjmować, rozdzielić i integrować tych ludzi.

***

I tu mamy kolejne nieporozumienie: ani w Berlinie, ani w Brukseli nigdy nie było polityka, który chciał, aby Polska lub inne kraje na wschodzie UE przyjęły uchodźców od Niemiec. To było niemożliwe, bo trzeba by ludzi, którzy już byli tam, gdzie chcieli dotrzeć, siłą przesiedlić do krajów, do których nie chcieli trafić.

Ani system dubliński, ani prawo niemieckie, ani konwencja genewska, ani europejska konwencja praw człowieka na to nie pozwalają. Cały program relokacji miał polegać na tym, aby rozdzielić uchodźców znajdujących się w Grecji i we Włoszech (i później w Turcji) do wszystkich krajów UE. Ale nadal w Polsce jest sporo ludzi, którzy są przekonani, że UE chciała Polskę zmusić do przyjmowania imigrantów z Niemiec.

***

Zdumienie i oburzenie, z jakimi niemieccy komentatorzy śledzą polską debatę o terrorystach, którzy rzekomo za sprawą Merkel trafili do Europy i teraz nam zagrażają, mają też historyczne źródła.

Niemcy mieli i mają duży problem z terroryzmem - ale on ma się nijak do islamu. W latach 70. i 80. skrajnie lewicowa Frakcja Czerwonej Armii zabijała więcej ludzi, niż kiedykolwiek zginęło w Niemczech z rąk islamistów. W latach 90. Narodowosocjalistyczne Podziemie (NSU), organizacja terrorystyczna skrajnej prawicy, zabiło dziesięć osób, w tym młodą policjantkę. Największy zamach wMonachium to nie masakra z ubiegłego tygodnia, której sprawcą okazał się zafascynowany Breivikiem rasista popierający AfD, lecz zamach na Oktoberfest w 1980 r., w którym zginęło 12 osób i ponad 200 zostało rannych. Sprawcą też był członek skrajnie prawicowej organizacji konspiracyjnej.

***

Przykład zamachowca z Monachium pokazuje też, dlaczego tak popularne w polskich debatach przeciwstawienie Niemców imigrantom jest dla Niemców mało zrozumiałe. W Niemczech już przed "otwarciem drzwi" żyło ponad 16 mln obywateli z "pochodzeniem migracyjnym" - to znaczy albo oni, albo ich przodkowie urodzili się poza obecnymi granicami Niemiec. Pochodzą z Turcji, Rosji, Polski, dawnej Jugosławii i innych krajów UE. Ponadto mieszka w Niemczech 10 mln obcokrajowców, czyli ludzi bez obywatelstwa niemieckiego.

To oznacza, że statystycznie w każdej rodzinie jest ktoś, kto w Polsce uchodziłby za obcego. Taka debata jak w Polsce, która utożsamia muzułmanów albo nawet wszystkich imigrantów z terrorystami, w Niemczech rozsadzałaby miliony rodzin. Kiedy członkowie polskiego rządu obwiniają jakąś bliżej niezdefiniowaną "politykę multikulti" albo "błędną politykę imigracyjną" o zamachy terrorystyczne, to znajdą zrozumienie wyłącznie w Polsce. W Niemczech wywołuje to co najwyżej politowanie i niesmak, z wyjątkiem tych kręgów, do których PiS nie chciałby być zaliczony: AfD i NPD. Oni mówią to samo.

***

Czy to oznacza, że Niemcy się nie boją? Wręcz przeciwnie: sondaże od kilku lat pokazują wzrost niepewności i lęku, a wybory - postępującą polaryzację systemu partyjnego. Ale to się zaczęło już od kryzysu na Ukrainie i powodem tej polaryzacji nie jest obecność imigrantów albo kojarzenie ich z zamachowcami. Powodem jest ogólna sytuacja w Europie, od Brexitu przez wzrost poparcia dla skrajnej prawicy i partii populistycznych w Austrii, Francji i w USA, zamachy w innych krajach po kryzys w Turcji, który dotyka kilka milionów obywateli niemieckich osobiście - dlatego że mają tam rodzinę, przyjaciół, interesy albo domki letniskowe.

Na tych lękach rośnie AfD, ale rośnie też poparcie dla tych partii, które uchodzą za najbardziej proimigracyjne: Zielonych i CDU. Dlatego powstanie koalicji partii przyjaznych imigracji albo nawet lewicowo-zielonej jest w Niemczech bardziej prawdopodobne niż np. scenariusz polski albo austriacki.

Dla Polski jest to jednak zła wiadomość - każdy inny niemiecki rząd będzie bardziej prorosyjski, mniej chętny wobec krajów Grupy Wyszehradzkiej, bardziej skłonny do zamykania się w mniejszej UE i bardziej antyamerykański niż obecny rząd Angeli Merkel. 

Papież Franciszek przerwał długą tradycję - oklaskiwania bez słuchania

Rozmawiał Michał Wilgocki

 29.07.2016

A A A

Papież Franciszek przemawia na krakowskich błoniach podczas Światowych Dni Młodzieży (KACPER PEMPEL / REUTERS / REUTERS)

- Franciszek przyjechał do ludzi młodych, którzy za kilka lat, może za kilka miesięcy, staną się odpowiedzialni za Kościół, za społeczeństwo, być może za politykę. I powiedział im, że nie ma tylko kolorowego świata, że życie to nie tylko oklaski - mówi ks. dr Rafał Pastwa; dziennikarz, teolog, poeta, szef lubelskiej redakcji "Gościa Niedzielnego".

Michał Wilgocki: Czy papież na Jasnej Górze zaskoczył? 

Ks. dr Rafał Pastwa- Niektórzy zarzucają, że papież nam nie pomaga w rozwiązywaniu naszych sporów, że mówi zbyt ogólnie. Ja się z tym nie zgadzam. Ta homilia była bardzo precyzyjna, jeśli chodzi o dobór do miejsca, czasu i odbiorców.

Papież miał bardzo klarowny przekaz - że Jezus w Kanie Galilejskiej jako Bóg objawił się prostym ludziom. Nie tym obsesyjnie skoncentrowanym na władzy, nie w środku wydarzeń politycznych, ale na uboczu. I tam zaczął nauczać i czynić cuda.

To przesłanie dla Kościoła, żeby naśladował misję i styl Chrystusa. To klarowne przesłanie do rządzących, którzy się powołują na Ewangelię. To także świetnie współbrzmi z tym, co Franciszek powiedział w środę, a co nie do końca zostało zauważone - o współpracy różnych środowisk. Jedna i druga strona o tym zapominają, przerzucając się nawzajem tym czy innym cytatem z papieża. To niedobrze.

Jak mamy mówić o przyszłych pokoleniach, nadziei, jeżeli nie współpracujemy?

W Częstochowie papież mówił, że Jezus dokonywał spektakularnych cudów nie przed tłumem, tylko na prowincji, na uboczu. 

- Słyszę w tym coś, czego wielokrotnie słuchałem już przed laty. O tym samym mówił arcybiskup Józef Życiński. Jezus dokonuje cudów, które są widoczne tylko oczami niewielu wierzących. Mógłby pójść na całość i obalić okupanta rzymskiego, wyzwolić Izrael z niewoli politycznej.

Ale zamiast tego dokonuje cudu w zwykłej rodzinie, na weselu. U ludzi, których nie znamy z imienia i nazwiska. Papież mówi o tym również w kontekście krzywdy, która dzieje się tym najmniejszym - na wojnie, podczas zamachów terrorystycznych. Także na Bliskim Wschodzie i w Afryce.

Niektórzy częstochowską homilię odczytują też inaczej - papież pokazał, że na ambonie nie ma miejsca na politykę. 

- Żadnych treści politycznych, tylko Ewangelia - to jest oczywiste. Tak powinno być w każdym kościele w każdym kraju.

Papież posługuje się też gestami, robi to w sposób subtelny. Nie mówi prezydentowi, pani premier, ministrom, co mają robić. Nie przyniósł projektu ustawy o Trybunale Konstytucyjnym ani poprawek do innych ustaw, jakby chcieli niektórzy. Nie od tego jest papież.

Jeszcze jedno - nie wiem, na jakiej podstawie, ale do tej pory różni komentatorzy mówili, że Franciszek jest słabszym teologiem niż Wojtyła czy Ratzinger. Częstochowska homilia pokazała, jak świetnym jest teologiem.

Słowa Franciszka z okna o zmarłym wolontariuszu... 

...wbiły mnie w kanapę. Papież przerwał bardzo długą tradycję oklaskiwania bez słuchania. Była chyba jedna albo dwie okazje, dostał brawa tylko na koniec i na początek.

Franciszek przyjechał do ludzi młodych, którzy za kilka lat, może za kilka miesięcy, staną się odpowiedzialni za Kościół, za społeczeństwo, być może za politykę. I powiedział im, że nie ma tylko kolorowego świata, że życie to nie tylko oklaski.

Papież przyjechał głosić dobrą nowinę - że jest młodość, że może pojawić się nieuleczalna choroba, że umarł ich rówieśnik, że nie doczekał świętowania. I że jest perspektywa wiary i modlitwa, i życie wieczne.

Czy ksiądz zgadza się z arcybiskupem Stanisławem Budzikiem, który Franciszka nazywa prorokiem? 

- Jest Piotrem naszych czasów, przewodnikiem wiary, pierwszym pośród równych. I prorokiem także. Dlaczego? W sposób odważny mówi prawdę o człowieku. Upomina się o najbardziej ubogich, wykluczonych. Nie zbiera samych braw i pochwał. Spotyka się z bardzo dużym sprzeciwem, nawet w środowiskach katolickich. Tak, to zdecydowanie jest prorok.

Thomas Tuchel.- 120 Millionen Euro hat Borussia Dortmund für neue Spieler ausgegeben

DPA

Thomas Tuchel

120 Millionen Euro hat Borussia Dortmund für neue Spieler ausgegeben - nun kritisiert Thomas Tuchel die hohen Ablösesummen. "Da ist kein Bezug mehr zu den Leuten, die ins Stadion kommen."

Für Borussia Dortmunds Trainer Thomas Tuchel sind die Transferpreise im Fußball fernab jeglicher Vernunft. "Der Markt ist verrückt. Die Preise sind außer Kontrolle", sagte der 42-Jährige zum Abschluss der China-Reise des BVB. "Da ist kein Bezug mehr zu den Leuten, die ins Stadion kommen."

Der BVB hat im Sommer selbst gewaltige Summen bewegt. Geschätzt kassierte die Borussia etwa 110 Millionen Euro und investierte 120 Millionen, unter anderem in die Weltmeister Mario Götze und André Schürrle. Ilkay Gündogan (wechselte zu Manchester City), Mats Hummels (Bayern München) und Henrich Mchitarjan (Manchester United) haben den Verein verlassen.

Tuchel fürchtet, dass sich der Fußball durch die hohen Ablösesummen von seinen Fans entfernt. "Wir müssen aufpassen, dass wir die Menschen nicht verlieren. Wir spielen für sie, nicht für unser Ego. Es zirkuliert zu viel Geld", sagte er. "Immer wenn das der Fall ist, ist es nur eine Frage der Zeit, bis der Markt außer Kontrolle gerät."

Zuletzt hatte Juventus Turin 90 Millionen Euro für den argentinischen National stürmer Gonzalo Higuain an den SSC Neapel gezahlt. Der Wechsel des französischen Stars Paul Pogba zu Manchester United soll Juventus im Gegenzug bis zu 120 Millionen Euro einbringen.