Las elecciones generales (26J) se verán alteradas con la victoria del Brexit

El impacto económico de la noticia fortalece el mensaje de Rajoy: "Hace unos años algo así nos podría haber llevado a la quiebra"

El discurso de Podemos se resiente por sus apuestas a favor de la salida del euro, la recuperación de la soberanía monetaria y el derecho a decidir

Sánchez opta por sacar partido alertando de los peligros de los referendos que plantean una "ruptura"

La bomba ha estallado en Europa... y en España. Con la sensibilidad política y social a flor de piel, el anuncio de la salida del Reino Unido de la Unión Europea se cuela en el discurso de los candidatos españoles dispuestos a atizar un fuego que puede ser decisivo para modular el resultado de las urnas.

A primera vista, y con sólo unas horas para explotarlo electoralmente, los líderes de los cuatro partidos toman posiciones respecto al acontecimiento. Mariano Rajoy defendiendo a capa y espada el proyecto de integración europeo y calificando de "triste" y "preocupante" el resultado del referéndum británico.Pedro Sánchez advirtiendo de las consecuencias indeseadas que pueden acarrear las consultas que proponen "rupturas" y repartiendo culpas entre el "populismo" y la "derecha irresponsable".

Albert Rivera, hablando del "voto de la venganza del populismo y del nacionalismo". Y, finalmente, Pablo Iglesias, intentando poner un cortafuegosante el impacto que para sus previsiones pueda tener la decisión del Reino Unido fundamentada en buena medida en el deseo de "recuperar el control de la soberanía", un principio que la formación morada también defiende.

A estas voces se suma una más, la de Alberto Garzón, líder de IU y socio ante las urnas de Iglesias. En un par de tuits, Garzón encuentra rápidas justificaciones al Brexit: para él "no es el problema sino el síntoma. El síntoma de una Unión Europea para los mercaderes y construida contra los pueblos". En definitiva, es el resultado de "la política de extrema derecha en toda Europa".

Los candidatos se posicionan así mientras la Bolsa y la prima de riesgo reaccionan con virulencia presas del pánico. No sólo serán las grandes compañías, especialmente las que tienen más intereses en Reino Unido las que sufrirán el varapalo. También los cientos de miles de pequeños inversores que participan con sus ahorros de las mismas.

Aunque el presidente del Gobierno en funciones, en su declaración institucional, ha intentado transmitir un mensaje de serenidad y tranquilidad asegurando que el Ejecutivo, en estrecho contacto con las instituciones y el resto de socios europeos, está preparado para hacer frente "a cualquier eventualidad", no ha podido evitar arrimar sutilmente el ascua a su sardina recordando que la economía española se encuentra ahora en una situación de "solidez" que permitirá hacer frente a las más que previsibles "turbulencias financieras". Y ha añadido: "Si esto hubiera sucedido hace unos años podría habernos llevado a la quiebra".

Rajoy, en definitiva, ha recalcado con sólo dos frases el núcleo central de su discurso: la necesidad de mantener un rumbo económico que, insiste, ha permitido superar la recesión y situar el país en condiciones de crecer y crear empleo. Apenas le hace falta añadir más. El miedo económico ha quedado servido con el Brexit y puede servir para que una parte de los votantes, especialmente los indecisos de última hora, opten por posiciones ortodoxas dejando de lado opciones radicales y populistas.

En el extremo contrario se sitúa Podemos. A la formación morada el resultado del referéndum no le beneficia. Pablo Iglesias, probablemente consciente del riesgo, se ha apresurado a pedir "no mezclar asuntos internacionales en campaña" e incluso ha recordado que su secretario de Relaciones Internacionales, Pablo Bustinduy, viajó a Manchester para participar en un acto en favor de la permanencia en la UE.

Pese a ello, y a las múltiples matizaciones que ha sufrido el discurso europeo y económico de Podemos en los últimos dos años, buena parte de la ciudadanía y, evidentemente, sus rivales políticos, recuerdan que el propio Iglesias, en vísperas de las elecciones europeas de 2014, no descartaba cualquier decisión, incluida la salida de España del euro, para "democratizar la economía" y "recuperar la soberanía en política monetaria". "Este euro no sirve", llegó a decir.

El mensaje sobre la necesidad de volver a tomar el control de determinadas áreas de soberanía que se han cedido a Bruselas sigue vigente hoy en el ideario de Podemos. Y salvo que se haga un esfuerzo por afinar mucho se corre el riesgo de no poder evitar las comparaciones con mensajes similares que han lanzado líderes de fuerzas que suscitan un importante rechazo: la francesa Marine Le Pen; el holandés Geert Wilders; el británico Boris Johnson e incluso el estadounidense Donald Trump.

El líder del PSOE, Pedro Sánchez, y en menor medida el de Ciudadanos, Albert Rivera, han incidido en otro aspecto que también puede influir en la decisión última de los votantes españoles: el peligro que entrañan los referendos que plantean una ruptura y no una suma. La imagen del riesgo que traería aparejado una consulta de signo independentista en Cataluña salta a la vista.

También desde este enfoque el mensaje se vuelve en contra del partido de Pablo Iglesias que asegura defender el derecho a decidir de los catalanes aunque no su desconexión del Estado español olvidando que los referendos en muchas ocasiones los carga el diablo. La propia Unión Europea hubo de padecerlo cuando Francia y Holanda decidieron someter a consulta la Constitución Europea y el resultado fue un 'no' que provocó una grave crisis en la Unión. Ahora, el primer ministro británico David Cameron ha vuelto a tropezar en la misma piedra.

Más aún, la posición de Escocia, referente habitual de quienes en España apuestan por el derecho a decidir, podría ahora volverse en su contra habida cuenta de que los escoceses han votado mayoritariamente a favor de la permanencia en la Unión hasta el punto de que ya han surgido voces que reclaman una nueva consulta para intentar, ellos sí, quedar dentro del club comunitario.

Por último, no cabe olvidar a todos aquellos que ven, como es el caso del PSOE, un profundo malestar en la ciudadanía a causa de las políticas de austeridad que ha puesto en práctica la Unión para intentar sanear las cuentas públicas. El desafecto por la dureza de la medicina que se ha aplicado en Europa puede explicar una parte del 'no' que los británicos han propinado a la Unión, pero ni mucho menos todo. Como tampoco lo explica la política de inmigración y asilo comunitaria. Baste recordar que el Reino Unido no forma parte del euro ni tampoco del Tratado Schengen.

Las elecciones generales (26J) se verán bastante afectadas por la victoria del Brexit

El impacto económico de la noticia fortalece el mensaje de Rajoy: "Hace unos años algo así nos podría haber llevado a la quiebra"

El discurso de Podemos se resiente por sus apuestas a favor de la salida del euro, la recuperación de la soberanía monetaria y el derecho a decidir

Sánchez opta por sacar partido alertando de los peligros de los referendos que plantean una "ruptura"

EU Referendo: Brexit earthquake has happened, and the rubble will take years to clear Rafael Behr Rafael Behr

here is a difference between measuring the height of a drop and the sensation of falling; between the sight of a wave and hearing it crash on to the shore; between the knowledge of what fire can do and feeling the heat as the flames catch.

Ukip Leader Nigel Farage celebrates at the Leave.EU party in London.

The theoretical possibility that Britain might leave the European Union, nominally the only question under consideration on the ballot paper, turns out to prefigure nothing of the shock when the country actually votes to do it. Politics as practised for a generation is upended; traditional party allegiances are shredded; the prime minister’s authority is bust – and that is just the parochial domestic fallout. A whole continent looks on in trepidation. It was meant to be unthinkable, now the thought has become action. Europe cannot be the same again.

The signs were always there, even if the opinion polls nudged Remainers towards false optimism at the very end of the campaign. Brexit had taken the lead at times and always hovered in the margin of error. But the statistical probability of an earthquake doesn’t describe the disorienting feeling of the ground lurching violently beneath your feet.

That is what has happened, although there is no geographical epicentre of the Brexit vote. The first tremor was in the north-east, Sunderland, but it was soon clear that towns across England where remain needed to notch up a steady tally of votes were tilting the other way, sometimes dramatically. Portsmouth, Corby, Southampton, Nuneaton – areas that traditionally swing elections clocked up nearly two-thirds support for leave. A counter-revolution based largely in London and Scotland simply couldn’t muster the numbers to hold the line for EU membership.

But the practical reality of UK participation in European institutions felt almost beside the point as great cultural and geographical fault lines cracked the political landscape open. Although the vote has to be interpreted as an instruction to withdraw from the EU, it sounded in the early hours of Friday more like a howl of rage and frustration by one half of the country against the system of power, wealth and privilege perceived to be controlled by an elite residing, well, elsewhere. Westminster was the target as much as Brussels. But even that account doesn’t quite do justice to the complexity of what unfolded, or rather, what crumbled.

Wealthy southern shires backed Brexit. North-western cities opposed it. Northern Ireland was for the status quo. Wales demanded radical change. With hindsight, Swansea was a bellwether result of the night – early testimony for the prosecution against the remain campaign’s claim that it was worth nurturing the economy we have for fear of something worse. Rightly or not, it seems tens of millions of people, many in places where once was heavy industry, concluded that the gamble was worth taking; that the present was not so rosy as to militate against a punt on something, anything different.

Many clearly thought, too, that, somewhere in the process, there might be a change in the national complexion: that in the great reallocation of resource and opportunity over the Brexit rainbow, once the country has been “taken back”, there will be more to go around for what Ukip supporters, in their less guarded moments, call “indigenous” workers – the ones who were left behind in the headlong march into a globalised labour market.

And it was precisely because there was a reactionary undercurrent of racial animus to the leave prospectus that voters in metropolitan areas voted in droves for remain. Those vast majorities in central London do not express enthusiasm for the EU so much as emotional attachment to a liberal ethos of openness to the world – an ethos that is much easier to endorse by people whose pockets are swollen by its economic bounty.

They might cling on for a spell, for stability’s sake, but they will have no legacy to write beyond Brexit. There is the constitutional upheaval implicit in Scotland’s endorsement of EU membership. Can England reasonably pull its neighbour out of Europe against its will? Then there are the long arduous negotiations over what aspects of that vast edifice of UK entanglement with European law, finance, criminal justice cooperation, trade, diplomacy can reasonably be unthreaded; what compromises will be made and how quickly they will disappoint those who have just voted for total rupture.But excavating the rubble of what we thought we knew about political allegiance, what motives drove which segments of the population into which camp – often in flat refusal to take any kind of instruction from party leaders, expert opinion, celebrities – will be a project of weeks or months and years. And that will have to be done amid a great political reckoning as the prime minister and his chancellor grapple with failure of their great gamble and with it the inevitable demise of their decade-long project at the helm of the Conservative party.

There are, in reality, two results from this referendum that operate in separate dimensions – the order for withdrawal from the European Union and the demand that all of politics be conducted on different terms, for a different audience. The sheer scale of combining those tasks is breathtaking, and yet the air over Britain does not yet feel clear enough to breathe so thick is it with dust from an earthquake.

'This is our independence day!' Britain delivers stunning Leave vote in EU referendum as Nigel Farage hails a 'victory for....

'This is our independence day!' Britain delivers stunning Leave vote in EU referendum as Nigel Farage hails a 'victory for ordinary people' - but Pound slumps to 31 YEAR low and stocks tumble

Brexit door opens with EU referendum set to deliver a Leave vote

Pound PLUNGES faster than on Black Wednesday as Sterling drops 10%
'He's a t***pot and I might punch him!' Shock outburst from senior Labour MP who blames Ed Miliband for ruining the party
Oh dear, Kay! Excruciating moment Sky News presenter Burley mistook black former race chief Trevor Phillips for Tottenham MP David Lammy

Ukip leader Nigel Farage has hailed a 'victory for real people' after the British public delivered a stunning Leave vote in the referendum. In a rousing speech at the Leave.EU rally in London, Mr Farage (pictured left at the event) said: 'This will be a victory for real people, a victory for ordinary people, a victory for decent people.' The Leave campaign prevailed in the historic ballot after stacking up votes in England and Wales - despite massive support for Remain in London and Scotland. The direction of the battle started to become clear with an early shock result in Sunderland which saw the Out camp win by 61 per cent to 39 per cent. A surprise victory for Brexit in Swansea, where the pro-EU side had been expecting to romp home, signposted a disastrous showing for Remain across Wales. The Pound - which soared in value earlier after Nigel Farage admitted he thought Brexit had lost - has nose-dived against US dollar to its lowest level for 31 years.

PRASA „Handelsblatt” o opiniach Polaków w Wielkiej Brytanii: Skutki Brexitu najbardziej odczują Brytyjczycy

„Oni nie mogą nas tak po prostu wyrzucić, prawda?” – pytają Polacy w W. Brytanii. Niemiecki dziennik pisze o obawach Polaków, którzy pracują na Wyspach. Są tam największą grupą imigrantów pochodzącą z jednego kraju UE.

Großbritannien London Taxifahrer hält einen Sticker aus dem Fenster mit der Aufschrift leave

Niemiecki dziennik podkreśla, że 850-tysięczna rzesza Polaków w Wielkiej Brytanii stała się „symbolem przemian w swoim kraju, które dokonały się dzięki przynależności Polski do wspólnoty państw”, gdyż to właśnie Polacy korzystają z prawa do wolnego przepływu siły roboczej bardziej niż jakakolwiek inna grupa mieszkająca i pracująca na Wyspach.

Negatywne skutki migracji

Negatywne strony emigracji – widziane z drugiej strony – artykułują także polscy politycy. Wicepremier Jarosław Gowin w wywiadzie dla „Financial Times” mówił, że fakt, iż najlepsi ludzie opuszczają kraj, to jego „osobista trauma”.„Jednak to prawo jest teraz zagrożone” – pisze autorka artykułu Katharina Slodczyk, podkreślając, że „politycy, którzy opowiadają się za tym, by Wielka Brytania odwróciła się od UE, chcą ograniczyć imigrację”, według nich oznacza to bowiem zbyt duże wydatki na wsparcie socjalne i na służbę zdrowia oraz ma negatywny wpływ na system oświaty, rynek mieszkaniowy i poziom płac.

Niemiecka gazeta przypomina, że rząd Davida Camerona już przed laty obiecywał ograniczenie imigracji, jednak stało się odwrotnie: w ostatnich latach liczba imigrantów wzrosła o prawie 30 proc., a to „trend, który wielu Brytyjczyków wolałoby odwrócić i który martwi Polaków na Wyspach”.

Brexit i lęki Polaków

Z badań polskiego instytutu Ibris wynika, że 72 proc. Polaków w Wielkiej Brytanii spogląda na referendum w sprawie Brexitu z lękiem i niepokojem, zaznacza „Handelsblatt”. Wielu z nich rozumie też troskę Brytyjczyków, którzy sprzeciwiają się socjalnym zapomogom dla tych imigrantów, którzy nie pracują i nie płacą podatków.

„Handelsblatt” cytuje jedną z polskich fryzjerek w dzielnicy Ealing, która mówi, że pogodziłaby się z ograniczeniem przez rząd socjalnego wsparcia dla takich osób. Autorka kreśli portret zamieszkiwanej przez wielu Polaków londyńskiej dzielnicy Ealing, nazywanej czasem „małą Warszawą” i pisze, że debata o Brexit wciąga tu nawet tych, którzy przedtem polityką się niezbyt interesowali.

Piotr Węglarczyk próbuje pokazać Brytyjczykom prawdziwe oblicze migracji, uświadamiając im, że przybysze „wykonują prace, których nie wziąłby żaden Brytyjczyk, że pracują i wpłacają pieniądze do kasy socjalnej, że nie są żadnymi pasożytami”. Piotr zastanawia się czasem, czy nie wstąpić do jakiegoś politycznego ugrupowania, jednak uświadomił sobie, że „ludzie wcale nie chcą słuchać moich argumentów, mają swoje troski”.

Brexit a niechęć do migrantów

Niektórzy obawiają się, że to przez migrantów Brytyjczycy chcą wyjść z Unii. Autorka cytuje wypowiedź polskiego rzeźnika, któremu „jest przykro, że jest postrzegany jako przyczyna wszelkiego zła, którego Wielka Brytania doświadcza ze strony UE”.

Jedna z opisywanych bohaterek martwi się: „Mam córkę, która chodzi tu do szkoły. Wraz z mężem płacimy tu podatki. Oni nie mogą nas tak po prostu wyrzucić, prawda?” To pytanie obrazuje lęki wielu Polaków.

„Handelsblatt” pokazuje jednak i takich, którzy mają większy dystans, przewidując, że konsekwencje Brexitu boleśnie odczują sami Brytyjczycy. „Przez Brexit Brytyjczycy sami zafundują sobie więcej problemów z zatrudnieniem personelu” i prędzej czy później „zaczną zjadać własny ogon” – mówi jeden z polskich imigrantów w Londynie.

POLITYKA Komentarz: Dziś ważą się losy Europy

Polityczne głupstwo jednego polityka może spowodować kryzys całej UE. Musi to doprowadzić do reform. [KOMENTARZ]

Großbritannien Brexit EU Referendum Wahllokal

Cała Europa zastygła w napięciu i ma nadzieję, że Brytyjczycy pozostaną jednak w Unii Europejskiej i że cały Brexit rozejdzie się po kościach. Ale czy naprawdę cała Europa? Oczywiście, że nie. Przeciwnicy, sceptycy, wrogowie europejskiego klubu - oni mają nadzieję na „leave”. Albowiem jeśli rzeczywiście Brytyjczycy wezmą rozwód z Unią Europejską, zadziała to oczywiście jak sygnał - dla eurosceptycznych rządów, ale przede wszystkim dla wrogich UE partii jak np. Front Narodowy we Francji czy Partia Wolności Geerta Wildersa w Holandii.

W tym kontekście wypada przypomnieć, że w obydwu tych krajach, nota bene będących członkami założycielskimi Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej, w trakcie referendów odrzucony został pierwszy projekt europejskiej konstytucji. I wielce prawdopodobne jest, że obydwie partie, w obydwu tych państwach próbowałyby także doprowadzić do referendów w sprawie przynależności lub wystąpienia z UE, a ich wynik byłby co najmniej niepewny.

Autor komentarza, Alexander Kudascheff, jest redaktorem naczelnym DW

Reformy są nieodzowne

Czyli prawie cała Europa ma nadzieję, że Brexitu nie będzie. Dokładniej mówiąc: ta kierująca się rozsądkiem część Europy, która doskonale wie, że nawet jeżeli Wielka Brytania pozostanie członkiem UE, niezbędne są jak najszybsze reformy. Reakcją na brytyjskie „remain” będzie najpierw oddech ulgi. Ale zaraz potem UE musi zacząć zastanawiać się, jak można przezwyciężyć po części bardzo głęboką nieufność wobec „tych tam w Brukseli”. Ludzie muszą poczuć, jaki jest sens i korzyść z Unii Europejskiej. Na uczucie, że europejska klasa polityczna zachowuje się jak oderwana od ziemi elita, odpowiedzią nie może być utarta retoryka, że „teraz jeszcze bardziej niż kiedykolwiek potrzeba jest więcej Europy”. Potrzeba czegoś zupełnie odwrotnego. Komisja Europejska, Europarlament i Rada Europejska muszą wziąć sobie do serca rzeczową krytykę deficytów występujących w UE i w Brukseli.

Unia Europejska potrzebuje reform i musi wzbudzić w obywatelach nowe poczucie wspólnoty i więzi. Jest wiele merytorycznych i ekonomicznych powodów, dlaczego byłoby lepiej dla Wielkiej Brytanii, gdyby pozostała w UE. Jest również wiele merytorycznych i ekonomicznych powodów, dla których dla UE byłoby lepiej, gdyby Wielka Brytania pozostała jej członkiem. W polityce światowej Wielka Brytania bez UE i UE bez Wielkiej Brytanii odgrywałyby w najlepszym przypadku drugoplanowa rolę na globalnej scenie. A sama Unia, bez wpływu Brytyjczyków, stałaby się niewątpliwie mniej pragmatyczna, mniej liberalna, mniej kosmopolityczna i mniej polegająca na gospodarce rynkowej. Niemcy straciłyby przypuszczalnie swojego najważniejszego partnera w walce o to, by UE nie stała się tylko maszyną do dystrybucji subwencji.

"Leave" czy "remain" ?

Polityczne głupstwo

Obojętnie, jaki będzie wynik referendum, teraz już jedno jest pewne: brytyjski premier Cameron wyłącznie ze względów wewnątrzpartyjnych - żeby uspokoić sceptyków w swojej konserwatywnej partii - dążył do referendum i je zaryzykował. Tym samym popchnął całą Unię Europejską w kryzys, który zadecyduje o jej losie. Los swojego kraju i całej Unii Europejskiej uzależnił od bezsensownego i kompletnie niepotrzebnego referendum. I nawet, jeżeli Brytyjczycy zadecydują pragmatycznie i rozsądnie - na co liczy wiele państw Unii Europejskiej - faktem pozostanie, że Cameron wywołał rozłam w swoim kraju i obciążył fundamenty Unii Europejskiej do granic wytrzymałości. Pod względem politycznym decyzja o referendum była głupstwem. A niesłychanie emocjonalny przebieg ostatnich tygodni - aż po morderstwo labourzystowskiej deputowanej Jo Cox - udowodnił tylko, że tak kompleksowe kwestie nadają się do rozstrzygnięcia na forum parlamentu, a nie na drodze referendum.

أخبار مصر ترسل الصندوقين الأسودين للطائرة المنكوبة إلى فرنسا

بعد أن تبين أن الصندوقين الأسودين للطائرة المصرية المنكوبة فوق المتوسط قد لحق بها عطب، قررت اللجنة المكلفة بالتحقيق في الحادث المأساوي إرسال وحدتي ذاكرة الصندوقين الأسودين إلى فرنسا لإصلاحهما الأسبوع المقبل.

قالت لجنة التحقيق المصرية في حادث طائرة مصر للطيران اليوم الخميس(23 حزيران/يونيو) إنهم يعتزمون إرسال وحدتي ذاكرة الصندوقين الأسودين للطائرة المنكوبة إلى فرنسا لإصلاحها الأسبوع المقبل.

مختارات

وقالت اللجنة في بيان "نظرا لحدوث تلف في وحدات الذاكرة الخاصة بجهازي مسجل محادثات الكابينة ومسجل معلومات الطيران للطائرة المنكوبة ما ترتب عليه عدم مطابقة قراءات الاختبارات للقياسات

المعتمدة من صانع الجهازين، ستقوم لجنة التحقيق بمصاحبة اللوحات الإلكترونية الخاصة بالصندوقين إلى دولة فرنسا الأسبوع القادم للقيام بإصلاح وإزالة الترسبات الملحية للجهازين بمختبرات مكتب التحقيق الفرنسي".

أخبار نتائج أولية ترجح احتمال خروج بريطانيا من الاتحاد الأوروبي

نتائج أولية ترجح احتمال خروج بريطانيا من الاتحاد الأوروبي

تحبس بريطانيا وأوروبا عموما أنفاسها مع الفرز المتواصل لنتائج الاستفتاء في بريطانيا بخصوص مغادرة الاتحاد الأوروبي.

Großbritannien EU-Referendum Brexit Wahlergebnis Sunderland

أظهرت النتائج الأولية لاستفتاء بريطانيا على عضويتها في الاتحاد الأوروبي احتدام المنافسة بين الناخبين المؤيدين لبقاء بلادهم في التكتل والآخرين المؤيدين لخروجها منه. مع تفوق بسيط لمعسكر الخروج.

وأثار التصويت مخاوف من يؤدي فوز المعسكر المطالب بخروج بريطانيا من الاتحاد إلى تأجيج المشاعر المناهضة للاتحاد الأوروبي ومن ثم إجراء استفتاءات مماثلة في أنحاء الاتحاد الأوروبي، بما ينذر بتفكيك أكبر تكتل اقتصادي في العالم.

ف.ي (د.ب.ا، رويترز، ا.ف.ب)

ЕВРОПА Brexit: в Британии подводят итоги референдума

ЕВРОПА

Brexit: в Британии подводят итоги референдума

В Великобритании прошел референдум о пребывании государства в составе Европейского Союза. Окончательные итоги будут объявлены утром 24 июня. DW следит за ходом подсчета голосов (время мск).

Подсчет голосов в Глазго

Участки во всех 382 избирательных округах закрылись в 22 часа по местному времени (00.00 мск). При этом официальные опросы при выходе с участков для голосования не проводились. Избирательная комиссия ожидает, что первый этап подсчетов будет завершен приблизительно к 01.30 (03.30 мск). Затем его результаты будут переданы в 12 региональных центров, которые просуммируют данные по своим участкам и объявят о них. Ожидается, что к 04.00 (06.00) можно рассчитывать на предварительные итоги. Официальные результаты будут оглашены главой Счетной комиссии в 07.00 (09.00 мск) в Манчестере.

++ 06.24 ++

По результатам подсчета 70 процентов голосов за выход из ЕС высказались 51,6 процента бритнацев. Против - 48,4%.

++ 06.15 ++

По официальным данным, в референдуме приняли участие 72,1 процента британских избирателей.

++ 06.12 ++

Курс фунта стерлинга упал почти на 9 процентов до самой низшей отметки за последние 30 лет, один фунт стоит 1,34 доллара США.

++ 05.36 ++

В столице Шотландии Эдинбурге сторонников ЕС оказалось почти в три раза больше, чем поддерживающих Berxit.

++ 05.34 ++

После подсчета половины голосов (в 171 из 382 округов) вновь перевес на стороне приверженцев Brexit (51,3%). Против выхода Британии из ЕС 48,7 процента участников референдума.

++ 05.01 ++

За пребывание в ЕС проголосовали 50,5 процента британцев, по результатам обработки бюллетеней в 100 округах, включая голоса участников референдума в Северной Ирландии. Сторонников Brexit - 49,5 процента.

++ 04.42 ++

Подсчитаны голоса в 75 округах из 382, включая голоса участников референдума в Северной Ирландии, опубликованные BBC. Теперь впереди противники выхода Великобритании из ЕС. Они получили 51,3 процента голосов, сторонники Brexit- 48,7 процента.

++ 04.15 ++

По результатам обработки бюллетеней в 41 округе евроскептики получили 52,7 процента, сторонники пребывания Британии в Евросоюзе - 47,3 процента голосов.

++ 03.52 ++

Сторонники Brexit продолжают лидировать после подсчета голосов в 15 округах. За выход из ЕС проголосовали 51,7 проценита участников референдума.

++ 03.10 ++

После обработки бюллетеней в 9 из 382 округов сторонники выхода Великобритании из ЕС набирают 53,9 процента голосов.

++ 03.05 ++

Как следствие обнародования результатов плебисцита в пяти округах фунт стерлингов и евро резко упали по отношению к доллару США.

++ 03.00 ++

После подсчета голосов в пяти избирательных округах сторонники Brexit вырвались вперед с разницей в полпроцента - 50,5. Результаты на северо-востоке Англии удивили аналитиков, пророчивших в этом регионе существенное превосходство поборникам Евросоюза, передает агентство Reuters.

++ 02.23 ++

Согласно официальным данным, в трех избирательных округах из 382 за выход из Евросоюза проголосовали 43 процента участников британского плебисцита, а против Brexit - 57 процентов.

++ 01.40 ++

Подсчитаны голоса на референдуме в британской заморской территории Гибралтаре - первом из 382 округов Великобритании. Там за выход из ЕС проголосовали 823 (4%) участника, против - 19322 (96%).

Участники референдума в Гибралтаре

++ 00.35 ++

Глава одной из ведущих в Великобритании компаний маркетинговых исследований Ipsos MORI Бен Пэйдж сообщил, что, согласно их последнему опросу, проведенному в среду и четверг, 54 процента респондентов выступали за членство Соединенного королевства в Евросоюзе, а 46 - за выход из его состава. Опрос не репрезентативный.

Off to @CNBCi @CNBC to talk #EuRef in few mins. We have carried on polling and have 54 Remain v 46 Leave today/yesterday
— Ben Page, Ipsos MORI (@benatipsosmori) 23 июня 2016 г.

++ 00.30 ++

После заявления лидера Партии независимости Соединенного королевства Найджела Фараджа о вероятной победе противников Brexit курс фунта стерлингов вырос на один процентный пункт по отношению к доллару США, передает агентство Reuters.

++ 00.20 ++

Глава британской Партии независимости Соединенного королевства Найджел Фарадж, один из лидеров движения за выход Великобритании из ЕС, заявил в эфире телеканала Sky News, что, по всей видимости, референдум завершится в пользу дальнейшего пребывания государства в Евросоюзе.

++ 00.17 ++

Премьер-министр Великобритании Дэвид Кэмерон поблагодарил участников референдума, проголосовавших за то, чтобы Соединенное королевство оставалось "сильнее, безопаснее и благополучнее" в составе ЕС.

++ 00.15 ++

Согласно первому опросу социологического института YouGov, большинство британцев проголосовали за то, чтобы государство осталось в составе Евросоюза. При этом 52 процента респондентов высказались против выхода из ЕС, а 48 процентов - за Brexit. Результаты этого опроса были обнародованы телеканалом Sky News после закрытия участков для голосования. Подчеркивается, что это не экзитпол, и его данные не являются репрезентативными.

++ 00.00 ++

Участники референдума о дальнейшем пребывании Великобритании в Евросоюзе отдали свои голоса. Пункты голосования закрыты, начался подсчет бюллетеней.

RUSSLAND Anti-Terror-Gesetz gegen Demokratie?

Im Schatten des Brexit-Referendums stimmt das russische Parlament über Anti-Terror-Gesetze ab, die bürgerliche Freiheiten stark einschränken. Vor allem Aktivitäten in sozialen Netzwerken werden künftig hart bestraft.

Gebäude von Russlands Parlament, der Staatsduma (Foto: Imago/Russian Look/Konstantin Kokoshkin)

Das russische Parlament beendet seine Legislaturperiode mit einem Paukenschlag. Während die Welt über die Folgen des EU-Referendums in Großbritannien spricht, könnten die Abgeordneten der Staatsduma an ihrem letzten Arbeitstag an diesem Freitag ein umstrittenes Gesetzespaket verabschieden. Offiziell geht es um Terror-Bekämpfung, doch es mehren sich Warnungen vor einer massiven Einschränkung bürgerlicher Rechte und Freiheiten. Manche sehen den Kampf gegen die Opposition als das Hauptziel der Maßnahmen. "Faktisch geht es um die Vernichtung derer, die mit der Regierung nicht einverstanden sind", schrieb auf Facebook der unabhängige Parlamentsabgeordnete und Kreml-Kritiker Dmitri Gudkow.

Initiative einer Hardlinerin

Als die jetzige Staatsduma 2011 gewählt wurde, lösten Fälschungsvorwürfe Massenproteste in Moskau aus. Die Legitimität der Abgeordneten wurde infrage gestellt. Doch der Protest verpuffte. Seitdem hat die Staatsduma mehrere Gesetze verabschiedet, die eine Wiederholung der damaligen Ereignisse erschweren könnten. Ein neues Parlament wird in Russland im September gewählt.

Initiiert wurde das sogenannte Anti-Terror-Paket unter anderem von Irina Jarowaja, und inoffiziell trägt es sogar ihren Namen. Die 49-jährige ehemals liberale Politikerin gilt seit ihrem Wechsel in die Kreml-Partei "Geeintes Russland" als Hardlinerin. 2012 war Jarowaja Mitinitiatorin des international viel kritisierten Gesetzes über Nichtregierungsorganisationen (NGOs), die sich seither als "ausländische Agenten" registrieren lassen müssen und sich dadurch diffamiert sehen.

Jugendliche im Visier

Die neuen Gesetze seien notwendig, um Russland "vor Terror und besonders gefährlichen Verbrechen" zu schützen, sagte Jarowaja. Sie sehen die Verschärfung bestehender Strafen und die Einführung neuer Tatbestände vor.So kann man in Russland wegen Terrorismus künftig lebenslänglich hinter Gitter kommen. Die Finanzierung von Terror kann mit 15 statt bisher zehn Jahren bestraft. Künftig mach sich auch strafbar, wer etwas über terroristische Aktivitäten weiß und die Behörden nicht informiert. Das ist ebenso neu wie der Straftatbestand "Beihilfe zu extremistischen Aktivitäten".

Russland Parlament, die Staatsduma (Foto: Imago/Itar Tass/Sergei Savostyanov TASS)

Russlands Parlament will bestehende Strafen verschärfen und neue Tatbestände einführen

Auch das Strafmündigkeitsalter soll auf 14 Jahre herabgesetzt werden. Dabei geht es nicht nur um Terror. So können Jugendliche auch wegen der "Teilnahme an Massenunruhen" hart bestraft werden. Diese Passage liest sich wie gemacht, um Aufständen vorzubeugen wie dem, der im Winter 2013/2014 in der benachbarten Ukraine stattfand und von jungen Menschen getragen wurde.

Mehr Kontrolle im Internet

Außerhalb der staatlich kontrollierten Medien war das Internet in Russland bisher eine relativ freie Zone. Nach Inkrafttreten der neuen Gesetze dürfte die Meinungsfreiheit auch dort leiden. Wer "extremistische Aktivitäten" im Web betreibt, landet sofort im Gefängnis, eine Geldstrafe ist nicht mehr vorgesehen. Wer in sozialen Netzwerken auch nur ein "extremistisches" Foto teilt, riskiert Freiheitsentzug. In den vergangenen Monaten gab es in Russland immer wieder Fälle, in denen Menschen wegen Äußerungen in sozialen Netzwerken verurteilt wurden.

Auch Internetprovider stehen nun in der Pflicht, die gesamte Kommunikation sechs Monate lang zu speichern und den Sicherheitsbehörden Zugang zu gewähren. Einige Branchenverbände haben dagegen protestiert. Die Maßnahmen würden die Sicherheit und das Privatleben der Bürger bedrohen. Auch Kommunikationsunternehmen baten, diese Änderungen nicht zu verabschieden.

Kritik von Menschenrechtlern

Bereits vor der ersten Lesung im Mai ernteten die "Jarowaja-Gesetze" viel Kritik. Das Paket werde sein erklärtes Hauptziel, die Terrorbekämpfung, nicht erreichen. Zu diesem Schluss kam der präsidiale Menschenrechtsrat. Man erkenne die Absicht, Bürgerrechte "wesentlich zu schwächen", hieß es in einer Erklärung. Der Rat empfahl die Gesetze zu überarbeiten.

Der renommierte Moskauer Menschenrechtler Lew Ponomarjow veröffentlichte in seinem Blog einen dramatischen Appell. Die "Jarowaja-Gesetze" würden alle Kritiker der jetzigen Regierung in Russland vor die Wahl stellen: Flucht oder Gefängnis. Da auch die Flucht ins Ausland erschwert werden könnte, sei das "faktisch ein Eiserner Vorhang", schrieb Ponomarjow.

Änderung im letzten Moment

Für besonders viel Kritik sorgte der Vorschlag, die russische Staatsbürgerschaft entziehen zu können. Die neuen Gesetze sahen zunächst eine Ausbürgerung von verurteilten Terroristen vor, aber auch von Personen, die für ausländische Streitkräfte, Geheimdienste oder Gerichte arbeiten. Doch bei diesem Punkt wurde am Donnerstag überraschend ein Rückzieher gemacht. Alle Passagen über die Ausbürgerung seien entfernt worden, meldete die staatliche Nachrichtenagentur TASS. Die Abgeordneten haben offenbar verstanden, dass sie möglicherweise zu weit gegangen sind.

EUROPÄISCHE UNION Kommentar: Hektische Reformen bringen nichts

Nach dem Drama in Großbritannien muss die EU ihre eigenen Instrumente besser nutzen, um die Rechtspopulisten in Schach zu halten. Mit genügend politischem Willen kann sie das schaffen, meint Bernd Riegert.

Noch ist das Ergebnis des britischen Referendums nicht klar, aber die Diskussion um die Folgen für die Europäische Union ist bereits voll entbrannt. Wenn die Briten gehen, wird das eine veritable Krise für die Europäische Union. Wenn die Briten bleiben, ist das Referendum immer noch ein gehöriger Warnschuss für das politische Führungspersonal in der EU. Die Frage lautet: Weitermachen wie bisher oder Kurswechsel für die EU?

Die Frage hat der deutsche Finanzminister und Europa-Vordenker Wolfgang Schäuble schon beantwortet: Man könne NICHT so weitermachen wie bisher. Die platte Forderung nach mehr Europa und mehr Integration sei nicht mehr glaubwürdig. Der französische EU-Kommissar Pierre Moscovici sieht das anders, er fordert einen "Neustart" der Europäischen Union, mehr Zusammenarbeit bei der Terrorabwehr, mehr Zusammenarbeit in sozialen Fragen, mehr gemeinsame Wirtschafts- und Fiskalpolitik. Der belgische Premierminister Charles Michel setzt noch einen drauf und plädiert für einen neuen europäischen "Konvent" oder ein "Konklave", das wieder mit ganz neuen Reformideen für die EU um die Ecke biegen soll.

Neue Instrumente sind nicht nötig

Solche intellektuellen Europa-theoretischen Verrenkungen würden jedoch wenig bringen. Schon der letzte "Konvent" zur Reform der Union vor 13 Jahren hat Vorschläge geboren, die viel zu weitreichend waren. Jahrelang wurde diskutiert. Das Publikum, also der EU-Bürger, war nicht amüsiert. Die aus dem Konvent hervorgegangene Verfassung wurde prompt in Referenden in Frankreich und den Niederlanden verworfen. Übrig blieb der Vertrag von Lissabon, der heute den institutionellen Rahmen der EU bildet und die Integrationsziele "Ever closer union" vorgibt.

In schlechter Erinnerung: Negatives Referendum in Frankreich 2005

Der Vertrag bietet bereits alle Instrumente, die die EU braucht. Eine neuerliche Diskussion über Gremien, Posten, Kompetenzen und Zuständigkeiten ist überflüssig wie ein Kropf. Ja, sie ist sogar gefährlich, wenn man die Union zusammenhalten möchte. Änderungen des Vertrages müssten wieder von allen 28 oder nur noch 27 Mitgliedsstaaten gebilligt werden. In Frankreich wäre ein Referendum fällig. Wie das ausginge, kann man sich angesichts der Stärke der rechtspopulistischen "Nationalen Front" nicht düster genug ausmalen.

Es gibt kein Dikat und keine erzwungene Abhängigkeit

Die Staats- und Regierungschefs und die EU-Kommission sollten sich nicht in grundsätzliche Diskussionen flüchten, sondern liefern. Eine bessere Terrorabwehr, solidarische Flüchtlingspolitik und eine besser funktionierende Euro-Zone lassen sich mit dem Lissabonner Vertrag hervorragend organisieren, wenn der politische Wille vorhanden ist. Dabei muss aber allen Bürgern und Europaskeptikern klar gemacht werden, dass es das im britischen Wahlkampf behauptete "Diktat" aus Brüssel nicht gibt. An dieser Legende wird leider auch in Polen, Ungarn, Italien oder Griechenland fleißig gestrickt.

Europa-Korrespondent Bernd Riegert: #Wewillmissyou

Es ist die Summe der nationalen Regierungen, die entscheidet. Die EU-Kommission kann alleine gar nichts ausrichten. Die Regierungen der Mitgliedsstaaten sind demokratisch legitimiert. Das frei gewählte Europäische Parlament wirkt an der Gesetzgebung mit. Insofern ist auch das oft attestierte "Demokratiedefizit" hauptsächlich ein Wahlkampfschlager der EU-Gegner, aber kein realer Mangel. Kontrolle und Souveränität in wenigen Politikbereichen wie der Agrarpolitik sind den EU-Institutionen freiwillig von den Mitgliedsstaaten übertragen worden. Der Ruf, man müsse wieder Unabhängigkeit von Brüssel erlangen, ist einfach nur hanebüchener Unsinn.

Kontrolle ist möglich

Die Regeln der EU sehen schon jetzt eine Prüfung vor, ob Gesetze nicht besser von nationalen oder regionalen Parlamenten getroffen werden sollten. Dieses "Subsidiaritätsprinzip" kann jedes nationale Parlament in den Mitgliedsstaaten, auch das Unterhaus in London, einklagen, wenn es seine Kompetenzen beschnitten sieht. 2014 hat das Unterhaus übrigens ganze nur drei Mal von diesem Recht Gebrauch gemacht. Worüber regen sich die Austritts-Befürworter und Unabhängigkeitskämpfer also eigentlich auf?

Nach dem Referendum in Großbritannien, egal wie es ausgeht, müssen die Europäischen Mitgliedsstaaten, sich auf ihre eigenen Verträge und Regeln besinnen und sie auch voll anwenden, auch wenn das mühsam ist. Und vor allem müssen die Regierungen, den Mut haben, ihren Bürgern die Vorteile der EU mit Leidenschaft zu erklären. Gegen dumpfe Parolen helfen nur Fakten, aber bestimmt kein neuer Konvent.

Sie können unterhalb dieses Artikels einen Kommentar abgeben. Wir freuen uns auf Ihre Meinungsäußerung!