Donald Trump humilla Alicia Machado Miss Universo


Miss Universe, Venezuelan Alicia Machado, left, appears with Donald Trump in February 1997 at his Mar-a-Lago club in Palm Beach, Fla.
Anyone remember Jon Corzine? He was a wealthy investment banker who went into politics, spent huge sums of his own money and got elected U.S. senator and then governor of New Jersey. But in 2009, facing a challenge from Republican Chris Christie, he decided to make an issue of his opponent's weight.
His campaign, reported The New York Times, ran ads showing Christie "stepping out of an SUV in extreme slow motion, his extra girth moving, just as slowly, in several different directions at once" while a narrator said Christie "threw his weight around" to get out of traffic tickets.
It was as funny as a heart attack, and it embarrassed Christie. He declined to reveal his weight to a reporter who asked and said with uncharacteristic humility, "It's one of the more difficult things I've had to deal with in my life."
Corzine ran 5K and 10K races to show off his own fitness. But the tactic may have backfired with voters struggling with their weight. On Election Day, it was Corzine's ballot total that was lean.


His condition does not make him sympathetic to others with the same problem. Trump has a long record, which he lengthens every day, of disparaging people for what he regards as excess pounds.
One of those is the 1996 winner of the Trump-owned Miss Universe pageant, Alicia Machado, who dissatisfied him by gaining weight during her reign. It's not unreasonable to say that beauty pageant winners should adhere to the unrealistic standards of beauty pageants. But that's no excuse for publicly embarrassing her, as Trump did, lamenting, "This is somebody who likes to eat."


Hillary Clinton brought up his treatment of Machado in their debate, and Trump went into a self-destructive mania, fulminating against Machado day after day, including a flurry of tweets early Friday morning that claimed she had made a sex tape.
Maybe his overreaction stems from his fetish about slenderness. He has often insulted women who are not as thin as he prefers, from Rosie O'Donnell (a "pig") to Kim Kardashian (a "bad body"). At his golf club in Rancho Palos Verdes, Calif., the Los Angeles Times reported, one female employee was faulted for her weight and told repeatedly that "Mr. Trump doesn't like fat people."
A couple of months after Trump's wife gave birth, New York Post columnist Andrea Peyser marveled to him that she had lost all her baby weight — only for Trump to pointedly correct her, in front of Melania: "She's almost lost all the baby weight." What mattered to him, apparently, was not what her body had just gone through to produce a child but how soon that body would regain its original shape.


Women who don't meet his physical standards get the brunt of his contempt, but men are not safe. Trump has made fun of Christie's waistline — even though Christie had lap-band surgery to lose weight and even though Christie has been campaigning for him.
During the presidential debate with Clinton, Trump said the Democratic National Committee's computers may have been hacked not by the Russian government but by "somebody sitting on their bed that weighs 400 pounds." Trump looks for any chance to remind us that overweight people are unattractive and deserving of derision.
He embraces and exaggerates a common prejudice in our society against the overweight, who are often seen as lazy, slobby and self-indulgent. We tend to treat excess weight and obesity as things these people blithely choose, instead of an unwanted condition that millions of them regard with shame and try constantly to overcome.


Trump, who has no evident regard for morality when it comes to marital commitments, business contracts or the treatment of detainees, has no trouble depicting fat as a sin and a disgrace.
This habit invites trouble at the polls. Two-thirds of American adults are overweight, according to the CDC, and 42 percent are obese. There are far more heavy people than there are Republicans, who make up 27 percent of the electorate.
Come Nov. 8, Trump should worry that they will get their revenge. Some of them will have trouble forgetting: Mr. Trump doesn't like fat people.

Pedro Sánchez, solo dimitirá si el comité federal decide abstenerse




Después de 48 horas en las que únicamente se le ha visto entrar y salir de Ferraz, el secretario general del PSOE, Pedro Sánchez, ha comparecido esta tarde en la sede del partido para leer una declaración en la que ha asegurado que si el comité federal que se celebrará mañana se decanta por la abstención para facilitar un gobierno del PP, dejará el cargo. «Si el comité decidiera pasar a la abstención no podría administrar una decisión que no comparto», aseguró, durante la que ha sido su primera declaración tras la dimisión el miércoles de los 17 miembros críticos de la Comisión Ejecutiva Federal, que ha sumido a la formación en su mayor crisis de la etapa democrática.
Sánchez ha pedido además «serenidad y altura de miras» para el comité y ha subrayado que lo que se decidirá mañana será la postura del partido ante la formación de gobierno: «O se monta una gestora, como algunos pretenden,para que lleve al PSOE a que gobierne Mariano Rajoy a través de la abstención, o deciden los militantes en un congreso y mantenemos el no a Rajoy e intentamos un gobierno alternativo de cambio y transversal, como aprobó el Comité Federal», resumió Sánchez.
El cuestionado líder socialista también ha aprovechado para responder a quienes han insistido en anteponer la situación de España a la del Partido Socialista, como la secretaria general de los socialistas andaluces, Susana Díaz. «Se puede pensar en España y en el Partido Socialista a la vez», ha remarcado.
Fuentes socialistas han explicado después que, con este mensaje, Sánchez ha querido «centrar el debate» de este sábado. No se trata de un cambio del orden del día, han explicado, sino que se mantiene lo previsto en la convocatoria de este jueves.
Es decir, que se someterá a votación convocar un congreso en noviembre, con primarias el 23 de octubre, y se entenderá que si Sánchez no logra sacar adelante esta propuesta, dará un paso atrás para que se monte una gestora.
Posturas enfrentadas
El sector que se ha rebelado contra el secretario general, alineado con la secretaria del PSOE andaluz, trató de forzar con su decisión la disolución de la Ejecutiva para que fuese una comisión gestora la que se hiciese cargo del partido hasta el congreso en el que se eligiese el sucesor de Sánchez, pero la respuesta inmediata desde el entorno del cuestionado secretario general ha sido la resistencia.
Las dos facciones, cuya existencia negó Susana Díaz ayer apelando a la unidad del partido, deberán afrontar este sábado la celebración del comité federal, en el que está previsto que se aborde la situación en la que se encuentra la Ejecutiva y la propuesta de Sánchez de celebrar primarias en octubre y un congreso extraordinario en noviembre. Sus detractores son partidarios de que sea la gestora la que lleve las riendas del partido y que el congreso se celebre cuando se resuelva la formación de gobierno.
Este viernes, además, los tres miembros críticos de la Comisión de Ética y Garantías del PSOE han hecho público su dictamen en el que consideran que la Ejecutiva Federal está «disuelta» tras la dimisión de 17 de sus miembros y han asegurado que se prevé que el órgano pueda esta «en funciones», como aseguran los fieles a Pedro Sánchez.

ЕВРОПА В Киеве почтили память жертв Бабьего Яра


На траурной церемонии в Киеве по случаю 75-й годовщины массовых расстрелов нацистами людей в Бабьем Яру лидеры Украины и стран Запада призвали в память об этих событиях дать отпор злу в современном мире.
На траурной церемонии
На траурной церемонии
Украина подготовила обширные мемориальные мероприятия к 75-летию массовых расстрелов в киевском урочище Бабий Яр. В Киеве проходят выставки, кинопоказы, дискуссии и выступления мастеров искусств, посвященные памяти об этой трагедии. Одним из центральных событий стало траурное мероприятие в государственном историко-культурном заповеднике "Бабий Яр", в котором приняли участие первые официальные лица страны и высокие зарубежные гости.
Меры безопасности
Вечером 29 сентября перед началом траурной церемонии на прилегающих улицах было ограничено движение транспорта, вокруг места проведения собрания предприняты повышенные меры безопасности, а ближайшая станция метро закрыта для входа и выхода пассажиров. На аллеях заповедника появились усиленные патрули полиции и национальной гвардии, а у центрального входа в Бабий Яр собрались сотни киевлян, желающих попасть на церемонию. Пройти туда можно было только через металлодетекторы и после личного досмотра вещей.
На территории заповедника волонтеры раздавали информационные материалы с исторической справкой о трагических событиях в Бабьем Яру. Желающие могли получить традиционные еврейские мужские головные уборы. На сцене выступали музыканты, исполнявшие траурные произведения украинских композиторов.
Мемориал Холокоста
Открывая официальную часть, президент Украины Петр Порошенко объявил минуту молчания в память о погибших. Он заявил, что Бабий Яр стал общей трагедией еврейского и украинского народов, а также братской могилой невинных людей разных национальностей. Но прежде всего, по словам президента, это место трагедии еврейского народа, "сопоставимое разве что с Освенцимом".
Порошенко объявил о намерении создать в Бабьем Яру в ближайшие два года мемориал Холокоста. Он отметил, что этот мемориал должен стать местом почтения и уважения всех украинцев вне зависимости от национальности. "За годы Второй мировой войны на Украине около полутора миллионов украинских евреев уничтожено нацистами. Это четверть всех мировых жертв Холокоста", - заявил Порошенко.
Память и ответственность
Огромное значение сохранения памяти о Холокосте подчеркнул специально прибывший в Киев президент Германии Йоахим Гаук (Joachim Gauck). "Тому, что мы сегодня знаем о Бабьем Яре, мы обязаны всем тем, кто преодолел нежелание знать и, напротив, приуменьшать совершенное, и даже замалчивать его в разные времена", - сказал он. Гаук особо отметил в этом роль советского поэта Евгения Евтушенко, который в 1961 году, по его словам, сломал табу, наложенное Москвой на тему уничтожения евреев.
Федеральный президент Германии назвал Бабий Яр, остававшийся местом казни вплоть до отступления фашистских войск из Киева в декабре 1943 года, "уникальным кошмарным местом". Гаук призвал проводить трансграничные совместные исследования преступлений против человечности. По его мнению, установить причины произошедшего и найти ответы на существующие вопросы можно только совместными усилиями. "Наша ответственность заключается в том, чтобы за цифрами убийств национал-социалистического режима опять рассмотреть людей, индивидов в той мере, в которой нам это удастся", - призвал Гаук.

Противостоять злу
Генеральный секретарь Всемирного еврейского конгресса Роберт Зингер подчеркнул, что после 1945 года Германия полностью признала свою ответственность за преступления Холокоста. "Трудно найти более ответственную страну, чем Германия", – сказал он. Зингер также выразил благодарность Украине за организацию мемориальных мероприятий, которые он назвал "шагом в правильном направлении". По словам генсека Всемирного еврейского конгресса, сегодня на Украине возрождается еврейская жизнь, чего нельзя было себе представить еще 25 лет тому назад, во времена Советского Союза.
Он призвал мир не быть равнодушным к современным геноцидам и страданиям, вспомнив при этом борьбу Израиля, массовую гибель людей в ходе войны в Сирии, а также чистки в прошлом христианского населения Ближнего Востока и этнические чистки в бывшей Югославии. "Давайте не будем молчать, давайте вместе останавливать зло без колебаний, без страха. Мы никогда не должны бояться останавливать зло", - сказал Зингер.
В свою очередь, президент Европейского Совета Дональд Туск призвал мировое сообщество в память о жертвах Бабьего Яра активно противостоять проявлениям ненависти и нетерпимости в современном мире.  "Мы должны помнить, что наше ежедневное задание кричать изо всех сил, когда убивают невинных. Когда сильные нападают на слабых, когда они становятся жертвами от военных самолетов и ракет. Когда мы сталкиваемся со злом и насилием, люди не могут делиться на жертв и наблюдателей", - заявил Туск.
После выступления музыкантов, завершившего траурную церемонию, присутствовавшие на ней еще долго не покидали аллеи заповедника. Пожилой киевлянин, представившийся Яковом Израилевичем, со слезами на глазах держал в руках пожелтевшую фотографию, на которой была запечатлена молодая пара. "Это мой дядя Ицхак и его жена. Они погибли в Бабьем Яре в этот день 75 лет назад. Меня очень тронули слова мировых лидеров о сохранении памяти о жертвах нацистов. Память и эта семейная реликвия - это все, что у нас осталось от наших близких", - сказал он в интервью .


75. rocznica masakry w Babim Jarze. "Jak bydło"

HISTORIA NAJNOWSZA


75 lat temu w wąwozie Babi Jar koło Kijowa Niemcy dokonali największej masowej egzekucji w czasie II wojny światowej rozstrzeliwując w ciągu kilku dni ponad 30 tys. osób.
Ukraine Gedenkstätte Babi Jar bei Kiew (DW/A. Magazowa)
Wasili Michajłowski przy swoim zdjęciu upamiętniającym ocalałych z masakry

Wasili Michajłowski dobrze pamięta ten dzień z końca września 1941. Miał wtedy cztery lata, kiedy w zajętym przez Niemców Kijowie pojawiły się nagle ulotki. Okupanci wzywali w nich wszystkich Żydów, by stawili się w podanym miejscu na peryferiach miasta. Był słoneczny jesienny dzień. – Ulice były pełne ludzi, którzy na wózkach pchali cały swój dobytek – wspomina Michajłowski.
W drodze na miejsce kaźni
Wasili wyruszył w drogę wraz ze swoją nianią Nadją. Jego mama zmarła krótko po jego urodzeniu. Ojciec trafił do niemieckiej niewoli jako żołnierz Armii Czerwonej. Po ucieczce z obozu jenieckiego został zastrzelony.
Dozorca domu, w którym mieszkali, nakazał Nadii zaprowadzić "to żydowskie dziecko" do Babiego Jaru. Nadja, która jak wspomina Wasilij, "nie była szczególnie piękna, ale za to bardzo kochana", posłuchała. Następnego ranka oboje wyruszyli do odległego o 7 km wąwozu – razem z tysiącami innych ludzi.
– Byłem bardzo szczęśliwy, bo myślałem, że idziemy na coś takiego jak pochód pierwszomajowy albo święto rewolucji – opowiada Wasili Michajłowski. – Powiedziałem do Nadii: kup mi balonik albo chorągiewkę.
2. Weltkrieg Ermordungen in der Ukraine 1942 (AP)
W Babim Jarze Niemcy zamordowali w czasie wojny łącznie około 70 tys. osób
Pędzili nas jak bydło
To, co zobaczyli na własne oczy, przeszło wszelkie wyobrażenia o barbarzyństwie - największą egzekucję przez rozstrzelanie dokonaną przez Niemców w czasie II wojny światowej. W ciągu dwóch dni w Babim Jarze zamordowano 34 000 osób, w ogromnej większości Żydów.
Kiedy Wasili i Nadja wraz z tłumem ludzi zbliżyli się do wąwozu, żołnierze utworzyli szpaler i zaczęli pędzić swoje ofiary w kierunku strefy śmierci.
– Bili nas, popychali kolbami i pałkami i pędzili jak bydło – wspomina Michajłowski. – W pewnym momencie doszliśmy do czegoś w rodzaju szlabanu. Michajłowski przypomina sobie, jak wiedziona przytomnością umysłu Nadja pokazała policjantowi swoje dokumenty i powtarzała – jestem Ukrainką, jestem Ukrainką, a to jest moje dziecko. Odprowadziliśmy tylko naszych państwa.
Jeden z esesmanów złapał ją za kołnierz i wywlókł za ogrodzenie. – Pokazał nam małe przejście i powiedział "idź i zabierz to dziecko" – wspomina Michajłowski.
Nadja i Wasili zdawali sobie sprawę, co działo się z ludźmi, którzy dotarli do skraju wąwozu. – Słyszeliśmy płacz i krzyki, ale samoloty które przelatywały nad nami zagłuszały je. Z megafonów słychać było też głośną muzykę – wspomina.
Denkmal für die Holocaust-Opfer von Babi Jar (picture-alliance/ dpa)
Papież Jan Paweł II modli się pod pomikiem ofiar masakry w Babim Jarze (2001)
Spór o upamiętnienie
To, co wydarzyło się wtedy wąwozie, przez wiele dziesięcioleci było przemilczane przez sowiecką historiografię. Radzieckie władze nie zgadzały się więc na upamiętnienie ofiar. Gdy w końcu postawiono pomnik – wielką statuę z brązu przedstawiającą człowieka z powykręcanymi z bólu palcami – ofiary określono mianem "obywateli radzieckich".
Na krótko przed rozpadem Związku Radzieckiego miejscowi Żydzi postawili własny, skromniejszy pomnik. Po odzyskaniu niepodległości przez Ukrainę rząd w Kijowie zaczął uroczyście upamiętniać ofiary.
Tak też jest w 75. rocznicę masakry. Obchody obejmują wielką konferencję, pokazy filmów, koncerty i wystawy. Na główną uroczystość zaproszony został także prezydent Niemiec Joachim Gauck. W pobliżu miejsca kaźni stanąć ma w przyszłości wielkie muzeum Holocaustu.
Ukraine 65. Jahrestag von Babi Jar (AP)
Kadisz - uroczysta modlitwa za zmarłych przy pomniku upamiętniającym zamordowanych Źydów w Babim Jarze
Kontrowersje
Rocznicowe obchody nie obyły się jednak bez kontrowersji. Żydzi byli wprawdzie największą, ale nie jedyną grupą ofiar masakry w Babim Jarze. W kolejnych egzekucjach w latach 1941-1943 mordowano tutaj także Romów, Polaków, rosyjskich jeńców i pacjentów szpitali psychiatrycznych. W sumie liczba ofiar rozstrzeliwań mogła przekroczyć 70 tysięcy.
W związku z tym przedstawiciele wspólnoty żydowskiej obawiali się na przykład, że podkreślanie wieloetnicznego charakteru zbiorowej mogiły może odwrócić uwagę od postrzegania Babiego Jaru jako elementu składowego zbrodni Holocaustu.

– Ta szczególna rocznica powinna zostać wykorzystana do tego, by rozpocząć szeroką dyskusję na temat Holocaustu i nienawiści na tle rasowym i wszystkich wynikających z tego niebezpieczeństw. Trzeba czcić pomordowanych, ale i uświadamiać żyjących – mówi Adrian Karantycky, dyrektor ukraińsko–żydowskiego miejsca pamięci.Dodatkowym problemem jest to, że także ukraińscy nacjonaliści, którzy w czasie okupacji niemieckiej dopuszczali się wielu zbrodni, chcieli uczcić także swoich pobratymców. Niemcy mordowali bowiem w Babim Jarze także członków Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN). Ostatecznie nie wzięli oni jednak udziału w oficjalnych obchodach.

Ostatni świadkowie
Wasili Michajłowski jest jednym z trzech ostatnich żyjących jeszcze świadków masakry. Niemiecką okupację przeżył tylko dzięki odwadze lekarki, która ukryła go wraz z innymi żydowskimi dziećmi w jednym z sierocińców. Po wojnie został adoptowany. Do dzisiaj mieszka w domu położonym tylko 100 m od ulicy, z której Nadja i on wyruszyli do Babiego Jaru.
Ale dziś nie żyje tylko samymi wspomnieniami. O wiele bardziej martwi go los współczesnych ludzi we wschodniej Ukrainie – przede wszystkim dzieci, które jak on, 75 lat temu, naznaczone są przez wojnę. – Jak te biedne dzieci dają sobie z tym radę? Przede wszystkim te, które straciły rodziców? – pyta. – To straszne być sierotą, ktoś kto tego nie doświadczył, nigdy tego nie zrozumie

UMWELT Tierische Stars: Erst süüüß - dann....?


Es ist so weit! Dorie hat ihren ganz großen Auftritt im Kino! Ob der kleine Paletten-Doktorfisch mit dem Trubel klarkommt? Denn wenn Fische, Hunde und Co. in Filmen auftreten, bleibt das oft nicht ohne Folgen.

ISRAEL

Die Welt im Abschied um Schimon Peres vereint

Staatsgäste aus der ganzen Welt erweisen Israels Pionier Schimon Peres heute in Jerusalem die letzte Ehre. Auch Palästinenserpräsident Mahmud Abbas kommt wohl zu den Trauerfeierlichkeiten.
Shimon Peres Trauerzeremonie (Foto: Picture-Alliance/dpa/A. Safadi)
Auf dem Herzlberg in Jerusalem liegen Israels Staatschefs begraben. Hier wird auch der im Alter von 93 Jahren verstorbene Schimon Peres nun seine letzte Ruhestätte finden. Die Beerdigung findet in Anwesenheit vieler hochrangiger Gäste statt. Ihre Teilnahme zugesagt haben unter anderem Bundespräsident Joachim Gauck, der französische Staatschef Francois Hollande, der britische Thronfolger Prinz Charles, UN-Generalsekretär Ban Ki-Moon sowie US-Präsident Barack Obama. Dessen Sprecher kündigte an, der amerikanische Präsident werde bei der Beisetzung auch eine Rede halten.
Nach Angaben des israelischen Militärs wird auch Palästinenserpräsident Mahmud Abbas erwartet. Medienberichten zufolge hatte Peres Familie Abbas zu den Trauerfeierlichkeiten eingeladen. Abbas und Peres hatten 1993 vor dem Weißen Haus die Friedensverträge zwischen Israel und den Palästinensern unterzeichnet.
Schimon Peres unterzeichnet das Osloer Friedensabkommen (Foto: AFP/Getty Images)
1993 unterzeichnete Schimon Peres in Washington das Osloer Friedensabkommen
Alptraum für Sicherheitskräfte
Israels Sicherheitskräfte sprechen im Zuge des Staatsaktes von einer nie dagewesenen Sicherheitsoperation. Die Flugbehörde rechnet laut Medienberichten mit mehr als 60 privaten Flugzeugen und insgesamt 95.000 anreisenden Trauergästen. Rund 8000 Polizisten und freiwillige Einsatzkräfte sollen für Sicherheit und Ordnung sorgen.
Schimon Peres war am Mittwoch an den Folgen eines Schlaganfalls gestorben. Er gehörte zur Generation der Gründerväter Israels und war von 2007 bis 2014 Präsident seines Landes. Während seiner langen politischen Karriere war er auch zweimal israelischer Regierungschef und mehrmals Minister. Im Jahr 1994 erhielt er als einer der Förderer des Osloer Friedensabkommens den Friedensnobelpreis, gemeinsam mit dem damaligen israelischen Regierungschef Jizchak Rabin und Palästinenserführer Jassir Arafat. Bis zuletzt hatte Peres für eine Lösung des Nahost-Konfliktes gekämpft.
Bill Clinton (Foto: Reuters/A. Cohen)
Der ehemalige US-Präsident Bill Clinton bei der Gedenkfeier in der Knesset
Am Donnerstag hatten zehntausende Menschen dem Ex-Präsidenten die letzte Ehre erwiesen. Der in eine israelische Flagge gehüllte Sarg stand aufgebahrt auf einem Platz vor der Knesset. Staatspräsident Reuven Rivlin, Regierungschef Benjamin Netanjahu und Parlamentspräsident Juli Edelstein legten Kränze am Sarg nieder und verneigten sich. Auch der ehemalige US-Präsident Bill Clinton war bereits nach Jerusalem gereist. Er hatte zusammen mit Peres und Arafat um eine Friedenslösung gerungen und die Oslo-Verträge mit vorangebracht. Führ ihn war Peres "ein Genie mit großem Herzen".
Im Ausland beliebt
Tausende weitere Trauernde unterzogen sich strengen Sicherheitskontrollen, um ebenfalls vorgelassen zu werden
"Dieser Pioniergeist, nicht immer den Regeln zu folgen, außerhalb des Rahmens zu denken - er hat das zelebriert, er hat das gelehrt", sagte Inbal Freund. Die 37-Jährige Jerusalemerin war mit ihrem guten Freund Jake Bennet gekommen, der aus Phoenix zu Besuch ist. "Sein Leben sind die ersten 93 Jahre dieses Landes", sagte er.
Peres galt als einer der wenigen im Ausland beliebten israelischen Politiker. Nach seinem Tod sendete Bahrains Außenminister Chalid al-Chalifa eine seltene arabische Beileidsbekundung. "Ruhe in Frieden, Schimon Peres, ein Mann des Krieges und ein Mann des immer noch flüchtigen Friedens im Nahen Osten", schrieb Al-Chalifa über den Kurznachrichtendienst Twitter.
Der Tod des 93-Jährigen war von den übrigen Regierungen in der arabischen Welt nahezu stillschweigend zur Kenntnis genommen worden. Bahrains Außenminister erntete für seine Bekundung heftige Kritik im Internet.
Hamas kündigt "Tag des Zorns an"
Die radikalislamische Palästinenserorganisation Hamas hat für Freitag zu einem "Tag des Zorns" im Westjordanland und in Jerusalem aufgerufen. Damit soll an den ersten Jahrestag der "Al-Kuds-Intifada" erinnert werden - der jüngsten Welle palästinensischer Anschläge. Die Hamas bezog den Aufruf nicht auf das Begräbnis von Peres. Die im Gaza-Streifen herrschende Organisation hatte allerdings Freude über den Tod des Friedensnobelpreisträgers geäußert.